Traduko de Katulo 77
Classical
Enkonduko
Katulo akuzas Rufus, kiun li kredis amiko, pri ŝtelo de lia amo. Li donis al Rufus sian konfidon, kaj Rufus uzis ĝin por kapti Lesbion. La poemo estas plena de indigno: la poeto diras, ke Rufus bruligis lin, ke li estas veneno en liaj internaj partoj, ke la doloro estas neeltenebla.
Tiu ĉi estas unu el la «amikecaj» poemoj, kiuj montras, kiel Katulo sentas duoblan perfidon: amikecon kaj amon ruinigitajn kune.
Carmen 77
| Linio | Latina teksto | Esperanta traduko |
|---|---|---|
| 1 | RVFE mihi frustra ac nequiquam credite amice | Rufus, kiun mi, via amiko, vane kredis, kaj senutile |
| 2 | (frustra? immo magno cum pretio atque malo), | (vane? ne, prefere je granda kaj ruina prezo) |
| 3 | sicine subrepsti mi, atque intestina perurens | ĉu vi enŝteliĝis en mian koron kaj, bruligante miajn internaĵojn, |
| 4 | ei misero eripuisti omnia nostra bona? | forrabis, ve, ĉiujn miajn bonojn? |
| 5 | eripuisti, heu heu nostrae crudele uenenum | Forrabis, ve, ve! vi la kruela veneno de mia vivo, |
| 6 | uitae, heu heu nostrae pestis amicitiae. | ve, ve! vi la mortiga ruinigo de mia amikeco. |
