Egino kaj Eako

La rakonto de Egino (Αἴγινα) kaj ŝia filo jam estis mallonge rakontita en la sekcioj Egino, Insuloj (Geographia) kaj Mirmidonoj, Mitaj estaĵoj. Hera persekutis ilin pro la amrilato de Zeŭso kun ankoraŭ alia mortula knabino.

---

Asopo estis la riverdio en Sikiono kiu havis belan filinon nomatan Egino. Zeŭso denove enamiĝis al mortula junulino, kaj transformis sin en flamon aŭ aglon antaŭ ol forporti ŝin al la insulo Oenone. Sur Oenone, Zeŭso tiam perfortis Eginon, kaj ŝi naskis filon kiun ŝi nomis Eako (Αἰακός).

Asopo provis trovi sian filinon sed ne povis trovi Eginon ĝis li renkontis Sizifon, la reĝon de Korinto. Sizifo diris al la riverdio ke li vidis ŝin esti forportita al la insulo Oenone, kontraŭe ke Asopo uzu sian potencon por krei fonton aŭ puton sur la monteto de Akrokorinto.

Asopo provis alporti sian filinon el Oenone, sed Zeŭso forpelis la riverdion per siaj tondrobatoj. En Tartaro (Submondo), Zeŭso punis Sizifon pro informi kontraŭ li, per senfinaj sed ripetaj kaj vanaj laboroj. Sizifo devis ruli grandan ŝtonegon supren, sed la ŝtonego ĉiam rulus reen al la fundo antaŭ ol li povus atingi la pinton de la monteto.

Vidu Sizifo, en la paĝo de la Aeolidoj, por pli pri la vivo de Sizifo.

---

Egino kaj ŝia filo loĝis sur la insulo ĝis Eako estis sufiĉe aĝa por regi. Eako ŝanĝis la nomon de la insulo Oenone al tiu de Egino, en honoro de sia patrino.

Eako estis konata tra Grekio kiel pia kaj justa reĝo de Egino. Dum sia infanaĝo, li kaj lia patrino estis sub la protekto de Zeŭso kontraŭ la potenco de Hera, la ĵaluza edzino kaj kunulo de Zeŭso en Olimpo.

Tamen, ilia popolo sur la insulo ne havis tiun protekton. Hera sendis detruan peston kiu mortigis la tutan loĝantaron de Egino, krom Eako kaj lia patrino. Iliaj bestoj ankaŭ mortis en la pesto. Sen homoj en lia regno, Eako kaj Egino alfrontus malsaton. Eako kaj Egino preĝis ĉiutage por la helpo de Zeŭso.

Unu tagon, Eako vidis laborantajn formikojn kiuj ne estis trafitaj de la pesto. Do Eako kaj lia patrino preĝis ke Zeŭso repopuligu la insulon per homoj kiuj estus tiel fortikaj kiel la laborantaj formikoj.

Zeŭso respondis iliajn preĝojn per transformado de la formikoj en homojn kiuj ankaŭ ne estis trafitaj de la pesto. Tiuj novaj homoj estis nomataj la Mirmidonoj.

Eako fariĝis reĝo de la Mirmidonoj. La Mirmidonoj ne nur estis tiel laboremaj kiel la formikoj; ili ankaŭ estis furiozaj militistoj en tempoj de milito.

Eako edziĝis al Endeis, kaj fariĝis la patro de du famaj herooj, Peleo kaj Telamono. Tamen la geedzeco estis malproksima de feliĉa. Eako havis amantinon, la mardiiinon (Nereidinon) Psamate, filinon de Nereo kaj Doris, kaj fratinon de la diino Tetiso. Psamate naskis al li filon nomatan Foko.

Foko estis lia plej juna filo, kiu rapide superis siajn duonfratojn en lerteco kaj fariĝis la favorato de Eako. Foko havis tri filojn: Kriso, Naŭbolo kaj Panopeo.

Endeis ĵaluzis pri la afekcio de ŝia edzo al la eksterleĝa filo, kaj konvinkis kaj konspiris kun siaj filoj murdi Fokon. Peleo kaj Telamono ankaŭ ĵaluzis pri la atletika lerteco de Foko. Kvankam oni diris ke ili ambaŭ murdis sian duonfraton, plej verŝajne estis Peleo kiu murdis Fokon ĉar Psamate malbenis aŭ daŭre ĝenis Peleon. Psamate pardonus Peleon ĉar la heroo poste edziĝus al ŝia fratino, Tetiso.

Eako ekzilis ambaŭ siajn filojn. Telamono ekloĝis sur la proksima insulo Salamino, dum Peleo vagadis al Tesalio. Eako restis sen heredanto, ĉar la tri filoj de Foko migris al la regiono oriente de Etolio, kiun ili nomis laŭ sia patro. (Malsama versio diras ke la regiono Fokido estis nomita laŭ alia Foko).

Kiam Eako ekzilis siajn filojn pro la murdo de sia alia filo, Foko, Peleo kaj Telamono, iuj el la Mirmidonoj sekvis Peleon. Ili migris kaj ekloĝis en Ftio, en suda Tesalio, kie Peleo edziĝis al Antigono, filino de Eŭritiono aŭ Aktoro, reĝo de Ftio. (Vidu Peleo pri la murdo de Foko kaj la migrado al Ftio).

Poste, Aĥilo, la filo de Peleo, veladis al Trojo kun la Mirmidonoj dum la Troja milito. Neoptolemo alportis la Mirmidonojn reen al Grekio, sed ili ekloĝis en nova regno en Epiro.

Eako ankaŭ helpis la diojn Apolonon kaj Posejdonon en konstruado de la muroj ĉirkaŭ Trojo. Kiam Eako mortis, li fariĝis dio en la Submondo. Lia devo, kune kun Minoso kaj Radamanto, filoj de Zeŭso kaj Eŭropo, estis agi kiel juĝisto de la mortintoj.