Peleo

Reĝo de Ftio, en Tesalio. Peleo (Πηλεύς) estis la filo de Eako (Aiacos), reĝo de Egino, kaj Endeis.

Li kaj lia frato Telamono konspiris mortigi sian duonfraton Fokon, filon de Eako de la Nereidino Psamate, ĉar li elstaris en sporto. Unu el ili (plej verŝajne Peleo) mortigis Fokon kaj kaŝis la korpon, sed lia patro malkovris pri la murdo kaj ekzilis ilin el sia insulo. (Vidu Egino kaj Eako por pli da detaloj pri la morto de Foko).

Peleo vagadis la tutan vojon al Ftio kie reĝo Eŭritiono aŭ lia filo Aktoro purigis lin pro murdo. La reĝo donis trionon de sia tero al Peleo same kiel sian filinon Antigonon en geedzeco. Antigono naskis al li filinon, Polidoran.

Peleo helpis la Lapitojn batali la Centaŭrojn dum la geedzeco de Peiritoo (Peirithous) kaj Hipodameia. Peleo mortigis la sekvajn Centaŭrojn (laŭ Ovidio): Demoleono, Flegreo, Hileso, Ifinoo, Klaniso kaj Dorilaso.

Kune kun Telamono, ili aliĝis al la Argonaŭtoj kaj la Kalidonia porkĉaso. Sed dum la ĉaso, lia misĵetita lanco hazarde mortigis Eŭritionon, sian bopatron.

Li estis ekzilita el Ftio por jaro aŭ du. Li iris al Iolko kie Acastus, filo de Pelias, purigis lin pro la mortigo. Kiel gasto de Acastus, li havis problemon kun la edzino de Acastus, kiu enamiĝis al li kaj provis delogi la heroon. Peleo rifuzis ŝiajn antaŭenirojn. En kolero, ŝi diris al Acastus ke Peleo provis perforti ŝin.

Acastus ne povis mortigi sian gaston tuj, ĉar li purigis lin. Acastus invitis Peleon al ĉasekspedicio. Ili faris veton pri kiu faros la plej multajn mortigojn. Peleo gajnis la veton per detranĉado de la langoj de la bestoj, kiel pruvo de siaj mortigoj. Dum Peleo dormis en la tendaro, Acastus kaj liaj viroj ŝtelis kaj kaŝis lian glavon antaŭ ol reveni al Iolko. Ĉar ili tendumis en Centaŭra lando, Peleo estis senarma kaj estus senhelpa se li renkontus grupon de Centaŭroj. Tamen, saĝa kaj amika Centaŭro nomata Ĥeirono helpis Peleon trovi sian glavon kaj portis lin al sekureco.

Kolera pro la ago de Acastus, Peleo ĵuris venĝon. Kiam lia ekzilo finiĝis, li fariĝis reĝo de Ftio. Peleo kunigis armeon kontraŭ Acastus. Helpata de kunargonaŭtoj, Jazono kaj la Dioskuroj, li kaptis Iolkon, mortigante Acastus kaj lian edzinon.

Kiam lia edzino Antigono mortis, la dioj decidis ke la heroo estas la plej inda edziĝi al la mardiiino Tetiso. Ĉiuj dioj kaj diinoj krom Eriso estis invititaj al la geedzeco. Peleo ricevis multajn donacojn de la dioj. Ili inkluzivis magiajn kirasojn faritajn de Hefesto kaj paron de senmortaj ĉevaloj: Ksanto kaj Balio. La geedzeco de Peleo kaj Tetiso estis difektita de interrompo kiu kondukus al evento konata kiel la Juĝo de Pariso kiu fine kaŭzis la Trojan militon. (Vidu Tetiso aŭ Juĝo de Pariso pri la kaŭzo de la Troja milito)

La geedzeco kun Tetiso ne daŭris longe post la naskiĝo de ilia filo, Aĥilo. Ili havis sep filojn. Tetiso volis fari ĉiujn el ili senmortaj per protektado de ĉiu bebo per ambrozio kaj bruligado de ilia mortula parto. Tamen, Peleo interrompis Tetison dum ŝi bruligis for la mortulan korpon de Aĥilo. La korpo de Aĥilo estis nevenkebla kontraŭ ĉiuj armiloj krom liaj kalkanoj, kie Tetiso tenis lin. Kolera pro la interrompo, Tetiso forlasis Peleon kaj sian filon.

Peleo kaj la Centaŭro Ĥeirono bredigis Aĥilon kaj trejnis lin en batalado kaj ĉasado. Kiam Aĥilo decidis aliĝi al la grekoj en ilia milito kontraŭ Trojo, Peleo donis al sia filo siajn magiajn kirasojn kaj paron de senmortaj ĉevaloj; li ricevis siajn geedziĝajn donacojn de la dioj.

Peleo tamen postvivis sian filon kaj sian nepon Neoptolemon, filon de Aĥilo. Aĥilo mortis batalante en la lasta jaro de la milito. Neoptolemo ankaŭ batalis en la milito. Neoptolemo alportis hejmen Andromaĥon, iaman edzinon de Hektoro, kiu nun estis lia konkubino. Neoptolemo kaj Andromaĥo havis plurajn infanojn.

Neoptolemo poste edziĝis al Hermione, filino de Menelao kaj Heleno. Sed Oresto, filo de Agamemnono kaj Klitajmnestro, ankaŭ volis edziĝi al Hermione kaj konspiris por ke Neoptolemo estu mortigita. Post kiam Oresto murdis Neoptolemon, la aĝa Peleo devis savi siajn pranepojn, infanojn de Andromaĥo kaj Neoptolemo. Peleo, kune kun Andromaĥo kaj ŝiaj filoj, fuĝis al Epiro, kie liaj nepoj fondis regnojn proprajn.

Tetiso poste prenis Peleon al sia hejmo en la maro kaj faris lin senmorta.