Araĥno

Araĥno estis la plej granda ŝpinistino kaj teksistino el Meonio, regiono en Azio Minor. Araĥno ne estis princino, sed la filino de humila tinkturisto el Kolofono. Ŝia patro nomiĝis Idmono.

Ŝia lerteco en teksado estis nekredeble realisma, kaj ŝi tre fieriĝis pri sia laboro; sed tiu sama lerteco ankaŭ kaŭzus ŝian propran falon. Multaj homoj admiris ŝiajn majstraĵojn en prezentado de homoj, bestoj kaj fono, kiuj ĉiuj ŝajnis tiel vivaj.

Multaj homoj pensis, ke ŝi estis instruata de la diino Minervo (Ateno). Tiuj asertoj kolerigis Araĥnon. Ŝi fanfaronis, ke neniu instruis al ŝi la arton de teksado, precipe ne la diino de metioj kaj teksado.

Maljuna virino venis al ŝi, milde dirante al ŝi ne fanfaroni pri sia propra lerteco sen honori Minervon, ĉar fari tion ofendus la diinon. Araĥno rifuzis agnoski, ke la lertecoj de la diino estas superaj al ŝiaj propraj, kaj ke ŝi timas neniun diinon. Araĥno riproĉis la maljunan virinon pro la averto. Araĥno eĉ kuraĝis defii la grandan diinon mem por pruvi, kiu estas la supera teksistino.

Je tia defio la amika maljuna virino malaperis, transformita en la malvarme belan diinon — Minervon.

Eĉ la apero de la diino ne timigis Araĥnon. Araĥno defie rifuzis retiriĝi de sia defio kontraŭ la diino.

Ovidio tiam priskribis la diinon kaj la morteman virinon laborantajn forte kaj rapide ĉe la teksilo, por produkti magnifikan tapeton.

Minervo prezentis ĉiujn dek du diojn kaj diinojn en ilia majesta gloro, same kiel aliajn scenojn, kie la dioj punis fanfaronajn mortemulojn, kiuj kuraĝis defii ilin.

Araĥno teksis sian tapeton kaj satirizis la diojn kaj diinojn per iliaj malfidelecoj. Precipe Neptuno (Posejdono) kaj Jupitero (Zeŭso), kiuj delogis multajn mortemajn virinojn, inkluzive de Danae, Alkmeno, Ledo.

Ne nur Araĥno montris siajn verajn artajn lertecojn, sed la ŝtofo ankaŭ estis absolute perfekta, kvazaŭ farita de la diino mem. Minervo komprenis, ke la laboro de ŝia rivalo estas pli bona ol ŝia propra, ĉar Araĥno montris la krimojn, kiujn la dioj faris per sia volupto.

En kolero kaj indigno Minervo ŝiris la tapeton de Araĥno en pecojn. Per la ŝutilo el bukso la diino frapis sian rivalon sur la frunton kvar fojojn. Araĥno fuĝis en honton, ke la diino hontigis ŝin per fizika batado. Humiligita, Araĥno pendigis sin.

Aŭ en kolero aŭ en kompato, Minervo transformis Araĥnon en araneon.