Stulteco de Niobo

Jen mito kiu montras kiel la dioj punus la infanojn pro la aroganteco kaj malpieco de iliaj gepatroj. Apolodoro kaj Ovidio ambaŭ skribis la rakonton de Niobo (Νιόβη) kaj ŝiaj infanoj. Tamen Ovidio donis multe pli da detaloj.

Niobo estis la filino de Tantalo, la reĝo punita de la Olimpanoj pro mortigo de sia propra filo, kaj provo servi la karnon de sia filo al la dioj. Kiam Niobo edziĝis al Amfiono, la frato de Zeto kaj koreganto de Tebo, oni atendis ke Niobo havos pli feliĉan sorton. Tamen la Sortoj dekretis alie.

Niobo naskis sep filojn kaj sep filinojn al Amfiono, kaj ŝiaj infanoj estis konataj kiel la Niobidoj. Ili nombriĝis de ses ĝis dek kaj la nomoj variis, depende de la aŭtoroj. Do mi decidis ke mi ne ĝenos min doni al vi la nomojn de la infanoj de Niobo.

Ajna patrino estus fiera naski tiom da belaj infanoj. Tamen Niobo, pro fiero kaj aroganteco, fariĝis malestima kaj fanfarona, precipe kontraŭ la dioj. Ŝiaj infanoj pagus la ultimatan prezon pro ŝia fanfaronado kaj malpieco.

Leto kaj ŝiaj infanoj fariĝis la objekto de ŝia malestimo. Niobo venis al la templo de Leto, asertante ke kiel patrino ŝi produktis ses pliajn filojn kaj ses pliajn filinojn ol Leto, dum Leto estis nur patrino de ĝemeloj. Niobo vokis la tebanojn ke ili ĉesu adori kaj oferi al Leto; anstataŭe la tebanoj devus adori ŝin kaj ŝiajn proprajn infanojn. Ŝiaj filoj kreskis en belajn kaj fortajn junulojn, dum ŝiaj filinoj estis ĉiuj belaj.

Leto, aŭdinte la malestiman fanfaronadon de Niobo, vokis siajn infanojn venĝi la insulton kaj malhonoron kiun la teba reĝino ĵetis kontraŭ ili. Apolono kaj Artemiso armiĝis per siaj arĝentaj arkoj kaj sagoplenaj sagoujoj, kaj flugis al Tebo por puni la senpripensan reĝinon.

Unu post la alia, Apolono mortigis la filojn de Niobo per siaj sagoj. Kiam novaĵo atingis iliajn gepatrojn pri ilia morto, Amfiono sinmortigis, ĉar li trovis sian funebron neeltenebla.

Niobo estis turmentita de malĝojo pro ilia morto, tamen ŝi rifuzis cedi al la diino. Niobo defie fanfaronis ke ŝi superas la Titanidinon.

Dum la filinoj de Niobo staris tie funebre pri siaj falintaj fratoj, ili estis mortigitaj unu post la alia, tiufoje de la silentaj sagoj de Artemiso. Kiam nur ŝia lasta filino restis, Niobo provis ŝirmi ŝin, petante la diinon ŝpari ŝian lastan infanon. La ĉasistino-diino estis senkompata, forsendante la knabinon.

Senigita de ĉiuj siaj infanoj, Niobo estis freneza kaj nekonsolebla. Superforta funebro anstataŭis ŝian fieron kaj arogantecon. Niobo estis transformita en ŝtonon, kiel marmora statuo, sed ŝi daŭre ploris pro siaj infanoj. Kirlevento portis la ŝtonon trans la maron, reen al la lando de ŝia naskiĝo. Niobo estis metita sur la montopinton.

Unu aŭ du el ŝiaj infanoj eble postvivis. Eble Ĥloris (Meliboea), la edzino de Neleo kaj patrino de Nestoro, eskapis la sorton de siaj fratoj kaj fratinoj, ĉar ŝi loĝis en Piloso, Mesenio.