Amfiono kaj Zeto

Polidoro (Πολύδωρος) estis reĝo de Tebo kaj la sola filo de Kadmo. Polidoro edziĝis al Nikteis (Nycteis), kiu naskis al li filon, Labdakon (Λάβδακος). Lia regado estis mallonga. Labdako estis nur infano kiam li fariĝis reĝo, do Nikteo (Νυκεύς), filo de la Sparti Ĥtonio kaj la avo de la reĝo, regis Tebon kiel lia regento.

Nikteo tamen malkovris ke lia alia filino Antiopo (Ἀντιόπη) estis seduktita kaj gravedigita de Zeŭso. Zeŭso venis al Antiopo en la formo de satiro. Antiopo forkuris al Sikiono kaj edziĝis al la sikiona reĝo Epopeo (Ἐπωπεύς). Nikteo mortis aŭ pro funebro (aŭ honto) aŭ li estis mortigita en la batalo kontraŭ Sikiono. La frato de Nikteo, Liko (Λύκος), fariĝis regento por Labdako. Li mortigis Epopeon en batalo kaj alportis sian nevinon Antiopon reen al Tebo.

Kiam Antiopo naskis ĝemelojn, Amfionon (Ἀμθίων) kaj Zeton (Ζήθος), ŝia onklo ordonis ke la ĝemelaj beboj estu elmetitaj en la montojn de Kiterono. La du beboj estis malkovritaj de bovoherdisto, kiu edukis la ĝemelojn kiel se ili estus liaj propraj filoj.

Labdako regis mallonge ĝis li estis mortigita en batalo kontraŭ Pandiono de Ateno. Tamen Labdako lasis filon nomitan Laio (Laius aŭ Laios) kiu estis tro juna por regi, do Liko fariĝis regento denove.

Liko donis Antiopon al sia edzino Dirce (Δίρκη), kiu kruele malbone traktis sian nevinon dum multaj jaroj, ĝis ŝi eskapis kaj trovis siajn filojn. Amfiono kaj Zeto venĝis la turmentanton de sia patrino kaj havis Dirce mortigita ligante sian duonpatrinon al bovo.

Kiam Amfiono kaj Zeto venĝis la malbonan traktadon de sia patrino sur Dirce, ili forpelis Likon el Tebo (aŭ ili mortigis Likon), kaj la fratoj fariĝis koregantoj de Tebo. Kiam la fratoj uzurpis la tronon, Laio estis sekrete forportita al Piso.

Sed laŭ la geografo Paŭzanio, la sufero de Antiopo ne finiĝis kun la morto de Dirce. Dirce estis fidela adorantino de Dionizo. Dionizo infliktis frenezon sur Antiopon, kiu vagis ĉirkaŭ la tuta Grekio ĝis ŝi renkontis Fokon, filon de Ornitono kaj nepon de Sizifo. Foko sanigis kaj edziĝis al Antiopo. Kiam ili mortis, ili estis enterigitaj en unu sola tombo.

Malgraŭ esti ĝemeloj, ili havis malsamajn lertecojn kaj sintenojn. Zeto estis la plej forta viro tiutempe, kaj ĝuis virajn agojn kiuj postulis fizikan forton, kiel batalado kaj ĉasado. Li ne povis kompreni la amon de Amfiono por muziko. Amfiono elstaris per la liro kaj kantado.

Estis Amfiono kaj Zeto kiuj konstruis la murojn kaj la sep pordegojn de Tebo. Kiam la muro de Tebo estis sub konstruo, Zeto portis la pezajn ŝtonojn por konstrui la muron el la montoj de Kiterono. Tie Amfiono montris kion lia muziko povas fari. Dum li ludis sian liron, la ŝtonoj estis tiel ĉarmitaj de la muziko ke ili sekvis Amfionon. Ili ankaŭ renomis la urbon al Tebo, laŭ la edzino de Zeto, Tebe.

Amfiono aliflanke edziĝis al Niobo, filino de Tantalo. Ili havis sep filojn kaj sep filinojn. Niobo fanfaronis ke ŝiaj infanoj estas pli belaj ol tiuj de la diino Leto. Apolono kaj Artemiso venĝis la insulton al sia patrino mortigante ĉiujn infanojn de Niobo. Niobo ploris tiel multe ke ŝi estis turnita en plorantan ŝtonon. Vidu la Stultecon de Niobo por pli detala rakonto pri la sorto de Niobo en la paĝo Kolero de la ĉielo.

Kiam Amfiono kaj Zeto mortis, la juna princo revenis al Tebo kaj Laio (Λάιος) fariĝis reĝo.