Ora ŝafo
La Ora ŝafo estis la celo de la serĉo de Jasono kun la Argonaŭtoj. Laŭ la Fabulae, Higino skribis, ke la Ora ŝafo estis ido de la maradio Posejdono kaj Teofano, filino de reĝo Bisalto de Tracio.
Pro la beleco de Teofano, ŝi havis multajn svatantojn petantajn ŝian manon, sed ŝi estis amata de Neptuno (romia nomo por Posejdono). Neptuno forportis ŝin de la svatantoj kaj alportis ŝin al la insulo Krumiso, sed ŝiaj svatantoj sekvis ŝin tien. Neptuno provis kaŝi ŝin transformante Teofanon en ŝafinon, kaj la aliajn loĝantojn de Krumiso en ŝafojn. Tamen la svatantoj komencis buĉi la ŝafojn kiel manĝaĵon. La dioj transformis la svatantojn de Teofano en lupojn.
Neptuno tiam transformis sin en virŝafon kaj parigis sin kun Teofano, kiu ankoraŭ estis en la formo de ŝafino. Teofano naskis or-felan virŝafon. Tiu virŝafo povis flugi kaj paroli en homa lingvo.
En la rakonto de Ovidio pri Arahne, teksistino de tapiŝo, li menciis Neptunon trompante Bisalton kiel virŝafon, sed ne donis aliajn detalojn de la rakonto de Teofano kiel Higino donis.
La Ora ŝafo estis la sama fluganta virŝafo, kiun Helio, la sunodio, sendis al Orĥomeno por savi la infanojn de Atamaso de esti oferitaj.
Frikso kaj lia fratino Hele saltis sur la virŝafon kaj flugis nordorienten. Hele falis kaj dronis en la Hellesponto. Frikso alvenis al Kolĥido, kie li edziĝis al la filino de reĝo Aeto (Aeetes). Frikso donis la virŝafon al sia bopatro. Aeto metis la virŝafon en la arbaron, najlante la felon al ora arbo. Drako «kiu neniam dormas» gardis la arbaron.
La Ora ŝafo fariĝis la fonto de la serĉo, kiu inkluzivis Jasonon kaj lian ŝipanaron, konatajn kiel la Argonaŭtoj. Estis Medeo, la filino de Aeto, kiu helpis Jasonon akiri la virŝafon.
