Emer

Emer estis la filino de Fogall (Forgall) Manach, ulstera ĉeftano. Cu Chulainn venis svati ŝin iun tagon, sed ŝi rifuzis akcepti lin ĝis li estos trejnita kiel militisto kaj plenumos ian heroan faron. Cu Chulainn iris al Scathach por trejnado, kaj post sia reveno al Irlando li sole mortigis ĉiujn filojn de Nechtan, kiuj havis dunon ĉe la limo de Connacht.

Ŝia patro Fogall, aŭdinte pri Cu Chulainn, ne volis la junulon kiel bofilon. Fogall mortis provante eskapi de Cu Chulainn antaŭ ol la heroo forportis Emer al Emain Macha por edziĝo.

Emer, oni rakontas al ni, havis la ses donacojn de virineco; ŝi havis la donacon de beleco, voĉo, dolĉa parolo, brodado, saĝo kaj ĉasteco.

Emer sciis pri la sennombraj malfidelecoj de Cu Chulainn, sed neniam estis ĵaluza ĝis Cu Chulainn renkontis Fand, Danann kaj edzinon de Manannán Mac Lir. Emer decidis havi ŝin mortigita, kiam Cu Chulainn venis al la defendo de Fand. Tie ili parolis ĝis Emer decidis lasi la heroon kun Fand. Fand ankaŭ decidis lasi sian amanton kun lia edzino. Estis decidiĝite kiam Fand revenis al sia propra edzo. Manannan uzis sian magian mantelon por ke la amantoj forgesu unu la alian.

Cu Chulainn restis kun sia edzino sen memoroj pri iam renkonti Fand.