Dullahan

La senkapa fantoma veturigisto kiu kondukis nigran kaleŝon konatan kiel coach-a-bower (cóiste-bodhar), foje tiratan de senkapaj ĉevaloj. En la kaleŝo estis ĉerko; Thomas Crofton Croker nomis ĝin la Morta Ĉaro. La Dullahan kutime estis akompanata de la banshee, ĝemanta kvazaŭ en la funebra ceremonio. Foje, ĉi tiu banshee ankaŭ estis senkapa. En aliaj tradicioj, la Dullahan ne rajdis en kaleŝo, sed rajdis senkapan ĉevalon.

Se persono malfermis pordon kiam li aŭ ŝi aŭdis kaleŝon muĝante preter, tiu persono eble ricevus kruĉplenan da sango ĵetitan sur sian vizaĝon. Tiu persono estas tial markita por morto.

Ŝajnis ke Dullahan povis demeti aŭ surmeti sian kapon laŭvole. La Dullahan eĉ povis ĵetadi sian kapon kvazaŭ en timiga pilludo. Tiuj kiuj rigardis lin pasi eble perdus sian okulon pro lia vipo. Laŭ Yeats, la krakado de ilia vipo estis la antaŭsigno de morto.

Ekzistas antaŭaĵoj de senkapa fantomo aŭ persono disigitaj tra la pli malnova kelta literaturo. La plej konata estis Curoi (aŭ Cu Roi), reĝo de Munster kiu estis implikita en dekapigaj ludoj kun tri el la ĉampionoj de Ulster en la rakonto de Fled Bricrenn (Festeno de Bricriu). Simila dekapiga rakonto troveblas en la mezangla poemo Sinjoro Gawain kaj la Verda Kavaliro.