Sir Kay
Adoptita frato de Arturo. Kay estis la filo de Ector, aŭ laŭ la Merlin de Robert de Boron, la filo de Sinjoro Anton. Kiam Arturo iĝis reĝo, Arturo faris lin sia seneskalo.
En frua kimra rakonto titolita Culhwch and Olwen, Kei (la kimra formo de Kay) estis la filo de Kynyr. Kei estis la kunulo de Bedwyr (Bedivere), kaj unu el la batalistoj de Arturo. Oni diris, ke Kei havis filon nomatan Garanwyn. Kei estis mortigita de Gwyddawy, filo de Menestyr.
Laŭ Geoffrey de Monmouth, Wace kaj Layamon, Kay estis unu el la ĉampionoj de Arturo, kaj iĝis duko de Anjou post la milito kontraŭ Francio. Ĉi tie, Kay estis priskribita kiel nobla kaj heroa figuro en ĉi tiuj fruaj verkoj.
En la milito kontraŭ Romo, Kay kaj Bedivere distingiĝis en bataloj. Tamen, en la batalo de Saussy, kiam Kay vidis sian kunulon Bedivere fali antaŭ Boccus, reĝo de Medoj, li sukcesis forpeli la Medojn, sed Boccus mortige vundis Kay. Kay mortis kiam li revenis al Britio. Laŭ la versio de Malory (Libro V), Kay ne mortis en la milito kontraŭ Romo.
Postaj aŭtoroj (precipe romancverkistoj) priskribis Kay kiel fanfaronulon kaj malsaĝulon. Li havis grumblecan manieron kaj tendencis insulti kaj ofendi homojn, kiuj estis pli bonaj ol li. Kay ŝajnis havi superfortan konfidon pri siaj propraj kapablecoj kiel kavaliro.
En la rakonto de Chretien de Troyes, la Kavaliro de la Ĉaro, Kay pensis eskortadi kaj protekti la reĝinon per si mem. Kay estis venkita kaj malliberigita de Meleagant. Guinevere estis kaptita kaj poste savita de Lancelot. En lia Gralo-rakonto, Kay vangfrapis inan kunulinon de Guinevere kaj piedbatis la korteganareton. Perceval venĝis la damon per malĉevaligo de Kay en turniro, rompante al li la brakon kaj skapolan oston.
En Le Mort d’Arthur, Kay ĉeestis turniron sed forgesis kunporti glavon. Li sendis Arturon por alporti glavon. Arturo eltiris Excalibur el la roko. Arturo iĝis reĝo kaj faris Kay sia seneskalo. Kay estis unu el la plej bonaj ĉampionoj de Arturo en la fruaj militoj de Arturo (Libro I) kaj lia rolo en la milito kontraŭ Romo estis malgrava kompare kun la aliaj herooj (Libro V), sed lia karaktero degeneriĝis en kverelema fanfaronulo en la resto de Le Mort d’Arthur.
