Sir Erec (Geraint)

Erec estis la heroo de la artura romaneco Erec et Enide, skribita de Chretien de Troyes. La kimra poemo trovita en la Mabinogion titolita Gereint and Enid estis paralela al la franca versio skribita de Chretien.

Erec estis la filo de Reĝo Lac de Ester-Gales. Erec estis la franca nomo de lia pli konata nomo Geraint aŭ Gereint en la anglaj kaj kimraj versioj. En la kimra legendo, li estis filo de Erbin kaj frato de Ermid kaj Dywel; ili estas listigitaj en Culhwch and Olwen (Mabinogion).

Laŭ la Erec and Enide de Chretien, Erec estis nur dua post Gawain kiel la plej bona kavaliro de la Ronda Tablo, antaŭ Lancelot.

Erec enamiĝis al Enide, fraŭlino kaj nevino de la Grafo de Laluth, kiam li batalis kontraŭ Yder, la filo de Nut, konata kiel la Kavaliro de la Akcipitro. Erec poste edziĝis al Enide ĉe la kortego de Arturo antaŭ ol li kondukis ŝin al la reĝlando de sia patro.

La kvanto da tempo, kiun Erec pasigis kun sia edzino, estigis parolojn pri lia manko de partopreno en la turnirojn kaj aventurojn. Kiam Enide aŭdis pri la paroloj, ŝi estis afliktita, ĉar ili kulpigis ŝin pro sorĉado de sia sinjoro. Kiam ŝi revelaciis al Erec tion, kion oni diris, Erec supozis, ke lia propra edzino havas malaltaĵon pri lia kapableco kaj lerteco.

Erec pruvis al ŝi, ke li perdis nenion de la kapableco, kiun li montris kiam li venkis Yder kaj gajnis la manon de Enide, dum ili vojaĝis tra la arbaro asaltataj de banditoj, gigantoj kaj perfidaj grafoj. Enide ankaŭ pruvis sian amon kaj lojalecon al Erec, ĉar ŝi travivis ĉiujn malfacilaĵojn de ilia aventuro.

La plej grandaj heroaj faroj de Erec estis kiam li alvenis al la urbo Brandigan kaj finigis la malbonan kutimon konatan kiel la Ĝojo de la Kortego. La sorĉo finiĝis nur kiam li venkis la kavaliron kaj blovis la kornon. Erec gajnis pli grandan gloron kiel unu el la plej grandaj kavaliroj de la Ronda Tablo post ĉi tiu aventuro.

Vidu Erec kaj Enide por la plena rakonto de la aventuro de Erec kun Enide.

Laŭ la Post-Vulgata versio de la Gralo-Serĉado, Erec partoprenis en la aventuro. Kiel la aliaj kavaliroj, li agis malbone, kio finiĝis en tragedio kaj malhonoro. Erec faris promeson al unu malbona fraŭlino sen konscii pri la prezo, kiun li devus pagi. Kiam Erec renkontis sian fratinon, la malbona fraŭlino postulis la kapon de lia fratino. Konsterniĝinte pri ĉi tiu petaĉo, li provis konvinki la fraŭlinon peti ion alian, ĉar li amis sian fratinon. La damzelo rifuzis aŭskulti iun ajn peton. Tial Erec mortigis sian fratinon, donante ŝian kapon al la malbona fraŭlino. La fraŭlino ne forlasis la lokon vivanta. Fulmo frapis la malbonan damzelon morta.

Poste, Erec renkontis alian kavaliron, kaj nek unu povis rekoni la alian ĉar ambaŭ portis malsamajn armaĵojn. Erec mortige vundis la kavaliron, sed tiam malkovris, ke tio estis Yvain de la Blankaj Manoj, samkavaliro en ĉi tiu malĝoja serĉado (ne konfuzenda kun Yvain la Brava, filo de Reĝo Lac). Erec afliktiĝis, ke li mortigis sian amikon. Yvain ankaŭ grave vundis Erec en la kombato.

Kiam Gawain alvenis kaj trovis, ke Erec mortigis Yvain, Gawain defiis la vunditan Erec al kombato. Erec estis miregita, ke Gawain atakus lin dum li estis vundita. Gawain mortigis la ĉevalon de Erec, kiu riproĉis lin pro tia malkuraĝa ago. Gawain tiam mortige vundis Erec kie li kuŝis. Pensante ke li estas morta, Gawain foriris.

Hector kaj Meraugis alvenis kaj trovis la senkonsciulan Erec. Kiam Erec reakuiris siajn sentojn, li rakontis kiel Gawain honte kaj perfide batalis kontraŭ li. Kiam Erec mortis, la du kavaliroj alportis lian korpon al Kameloto. Ili ne alportis novaĵojn de la morto de Erec al Arturo, sed anstataŭe al Reĝo Baudemagus.