Epigonoj

• Postnaskitaj
• Postefikoj

Postnaskitaj

Ĉe la funebroj de la sep falintaj gvidantoj, iliaj filoj ne povis ripozi ĝis ili venĝus la mortojn de siaj patroj. Ili ĵuris ke iam ili konkeros Tebon. La sola postvivanto de la argivaj ĉefoj estis Adrasto, reĝo de Argoso.

Adrasto havis filon nomatan Aegialeo, dum Amfiaro (Amphiaraus) havis Alkmeonon kaj Amfiloĥon. Aliaj gvidantoj ĉiu havis nur unu filon, krom Eteoklo kiu mortis seninfana. Mekisteo estis la patro de Eŭrialo; Kapaneo estis patro de Stenelo; Hipomedono de Polidoro; kaj Partenopaio (Parthenopaeus) de Promaĥo. Poliniko estis la patro de Tersandro, dum Tideo estis la patro de Diomedo. (Vidu Faktoj kaj figuroj.)

Tiuj filoj de la Sep ĉefoj fariĝis konataj kiel la Epigonoj (Postnaskitaj).

La filo de Amfiaro Alkmeono fariĝis la gvidanto de la nova armeo, kiel la orakolo de Delfo konsilis ilin. La aĝa reĝo Adrasto ankaŭ decidis akompani la Epigonojn al Tebo. Amfiaro ankaŭ diris al siaj filoj ne nur venĝi lin sur la tebanoj, sed ankaŭ kontraŭ ilia patrino Erifile, kiu akceptis subaĉeton de Poliniko kaj devigis Amfiaroon batali en milito kiu estis destinita malsukcesi. Alkmeono kaj Amfiloĥo unue ne volis mortigi sian propran patrinon ĝis ŝi akceptis alian subaĉeton, ĉi-foje de la filo de Poliniko, Tersandro.

Dek jarojn post la unua milito kontraŭ Tebo, la argiva armeo denove marŝis al Tebo. Tamen, estis profetita ke krom se la lasta el la originalaj Sep (Adrasto) mortos, tiu milito ankaŭ finiĝos en katastrofo.

En la batalo kiu sekvis, Laodamas la filo de Eteoklo kaj reĝo de Tebo, mortigis Aegialeon. Kun sia sola filo mortinta, Adrasto mortis en funebro. Kun la lasta el la Sep mortinta, la tajdo de la batalo turniĝis favore al la argivoj, kaj la plej multaj el la tebanoj fuĝis al Ilirio. Kelkaj diras ke Laodamas fuĝis kun la aliaj tebanoj, dum aliaj diras ke Alkmeono mortigis Laodamas. Tebo falis al la Epigonoj.

Inter tiuj mortigitaj provante fuĝi estis la antikva, blinda aŭguristo Tejreziaso. Odiseo poste trovus kaj parolus al la ombro de Tejreziaso en la Submondo (vidu la Odiseadon).

Postefikoj

Kaptinte Tebon, Tersandro, filo de Poliniko kaj Argeia, filino de Adrasto, fariĝis la nova reĝo de Tebo. Tersandro edziĝis al Demonassa, filino de Amfiaro (Amphiaraus). Ili fariĝis gepatroj de Tisameno.

Tersandro estis iama fianĉo de Heleno kaj prenis kvardek ŝipojn al Trojo. Tersandro estis mortigita de Telefo, filo de Heraklo, eble en Mizio, antaŭ alveno al Trojo. Ĉar la tebaj fortoj estis sen gvidanto, unu el la kvin beotiaj ĉefoj (Peneleo) gvidis la tebanojn ĉe Trojo. El la kvin beotiaj kapitanoj kiuj batalis ĉe Trojo, nur Leito postvivis la longan militon, kvankam li ricevis vundon de Hektoro.

Reen hejme, Tisameno sukcedis sian patron al la trono de Tebo.

---

Kun Adrasto kaj lia filo mortintaj en la dua milito, la juna nepo de Adrasto, Kianipo (filo de Aegialeo) fariĝis reĝo de Argoso. Diomedo, Stenelo kaj Eŭrialo, kiuj ankaŭ estis fianĉoj de Heleno, iris al Trojo. Diomedo estis gvidanto de la argivaj fortoj, kun Stenelo kaj Eŭrialo kiel liaj leŭtenantoj. Ili prenis 80 ŝipojn al Trojo. Ĉiuj tri revenis hejmen sekure post batalado de dekjara milito kontraŭ la trojanoj. (Vidu la Trojan militon.)

Kiam Kianipo mortis juna kaj seninfana, la argivoj decidis ke Stenelo havis pli bonan pretendon al la trono ol sia amiko kaj kamarado, Diomedo. Do la krono estis aŭ donita al Stenelo aŭ al la filo de Stenelo, Kilarabes. Diomedo estis ekzilita el Argoso pro sia edzino prenanta Kometeson (la alian filon de Stenelo) kiel sian amanton. Laŭ la Eneado de Vergilio, Diomedo ekloĝis en suda Italio dum Eneo iris al Latio.

---

Alkmeono, kiu gvidis la Epigonojn en la dua milito kontraŭ Tebo, sendis iliajn rabojn al Delfo. Li prenis Manton, filinon de la aŭguristo Tejreziaso, kiel sian konkubinon. Li fariĝis la patro de Amfiloĥo; li nomis sian filon laŭ sia frato. La Pli juna Amfiloĥo estis aŭguristo kiel sia avo Amfiaro. Manto havis alian filon nomatan Mopso, aŭ de Rakio aŭ de la dio Apolono.

Kiel Oresto, Alkmeono estis ordonita de la orakolo mortigi sian patrinon Erifile. Lia patro (Amfiaro) ankaŭ ordonis al li kaj lia frato mortigi sian patrinon.

Kiam Alkmeono murdis sian patrinon, li suferis la saman sorton kiel Oresto: li estis pelita freneza de la Erinioj (Furioj), kaj vagadis dum multaj jaroj antaŭ ol Fegeo purigis lin ĉe Psofi en Arkadio. Li tiam edziĝis al la filino de la reĝo, Arsinoe. Alkmeono fariĝis la patro de Klitio. Sed la Erinioj kaj frenezo ankoraŭ persekutis lin.

Poste li estis purigita de la riverdio Aĥeloo kaj edziĝis al la filino de la dio, nomata Kalirhoe (Callirrhoe). Ili havis ĝemelajn filojn nomatajn Akarnano kaj Amfotero. Fine la Erinioj kaj la frenezo ĉesis turmenti lin, nur por ke li estu murdita de siaj bofratoj, laŭ la ordono de sia unua bopatro, Fegeo.

Kiam Kalirhoe aŭdis pri la morto de sia edzo, ŝi preĝis al la dioj ke ŝiaj filoj kresku al matureco en unu sola nokto kaj venĝu la morton de sia patro. Ŝiaj bebaj filoj kreskis en junajn virojn, super nokto. Ili iris al Arkadio kaj murdis Fegeon kaj liajn filojn.