Conan mac Morna

Conan la Kalva. Conan estis la frato de Goll, klanestro de la Morna.

Li estis priskribita kiel dika kaj malbela; Conan neniam estis bona militisto, plenumante neniujn heroajn atingojn. Li estis fama pro sia malkuraĝo kaj konstantaj plendoj.

En unu amuza rakonto, la Fian-militistoj eniris gastejon, kie ili ricevis manĝaĵon kaj gastamon. Tamen, ili malkovris, ke tio estis magia kaptilo starigita de la Fea Popolo. Ili estis savitaj de Díarmait. Tamen, Conan algluiĝis al sia seĝo. Kiam ili fortiris lin de lia seĝo, parto de lia haŭto estis forŝirita de liaj sidvangoj kaj dorso. Por kompense la perdon de haŭto, la Fian-militistoj kovris lin per la felo de nigra ŝafo. Ĉi tiu ŝafa felo kreskis anstataŭe de lia haŭto.

Alia amuza rakonto temas pri batalo kiu okazis en la “Montoj de Buĉado”. Unu malamika militisto defiis la plej kuraĝan Fian-on al unuopa kombato. La Fian-militistoj puŝis Conan por alfronti la malamikan militiston nomitan Liagan. Liagan insultis kaj riproĉis Conan. Conan, tamen, distris Liagan, kaj kiam la militisto turnis sian kapon, Conan fortranĉis la kapon de la malamiko per sia glavo. La malkuraĝulo, kia li estis, Conan lasis sian glavon kaj kuris reen al sia propra linio. La Fianna ekridegis.