Conaire Mór

• Svatiĝo de Etain
• Leviĝo de Conaire Mór
• Detruo de la Gastejo de Da Derga

Svatiĝo de Etain

Conaire Mór (Conaire Mor) estis posteulo de Etain, la plej bela virino en la mondo. Etain estis Danann-ino kaj la dua edzino de Midir, filo de Dagda. La unua edzino de Midir, Fuamnach, fariĝis ĵaluza pro la beleco kaj gracio de Etain, transformis Etain en papilion, kaj forpelis ŝin de la magia palaco per forta vento. La vento blovis la papilion al multaj partoj de Irlando ĝis ŝi alvenis en Ulstron. Tie, la papilio falis en la tason de la edzino de Etar. La edzino de Etar trinkis sian tason kaj nesciante englutis la papilion, kaj ŝi poste gravediĝis per Etain. Kiam Etain naskiĝis, ŝi fariĝis mortemulino, sen ia ajn memoro pri sia antaŭa vivo kiel Danann-ino.

Eochaid Airem, la altreĝo de Irlando, serĉante edzinon, enamiĝis al la juna Etain. Ili geedziĝis kaj loĝis en Tara. La frato de Eochaid, Ailill, ankaŭ enamiĝis al Etain. Ailill malsaniĝis pro sia sopiro al sia bofratino. Ŝi konsentis sekrete kuŝi kun Ailill dum unu nokto, ekster Tara. Antaŭ ol Ailill povis alveni je la konsentita tempo, li falis en magian dormemon, igante la junan viron forgesi sian sopiron. La persono en la aspekto de Ailill kiu renkontis Etain je la konsentita loko estis Midir, ŝia eksa edzo. Vestita kiel Ailill, li diris al Etain ke li ne plu amas ŝin, antaŭ ol foriri.

Ĉio estis bona kun la geedzeco ĝis Midir alvenis, serĉante Etain. Midir diris al Etain ke ŝi estis originale Danann-virino kaj lia edzino. Ŝi konsentis iri kun Midir kondiĉe ke ŝia edzo konsentus lasi ŝin iri. Midir aperis al Eochaid, kaj defiis la reĝon al ludo de ŝako. Ĉiufoje kiam ili ludis, ili faris iujn vetojn. Eochaid ĉiam venkis en ĉiu ludo kiun ili ludis. Ĉiufoje, Midir pagis por siaj perdoj, purigante la arbaron, konstruante pontojn, kaj tiel plu.

Fine Midir venkis la lastan veton kontraŭ Eochaid. Li petis unu solan kison de Etain. Eochaid konsentis al tio se Midir revenus al la palaco post unu monato. Antaŭ ol la konsentita tempo venis, Eochaid ĉirkaŭigis la palacon per siaj militistoj, por malhelpi Midir aliri ien ajn proksime al lia edzino. Midir tamen aperis antaŭ ili dum festo aranĝita de Eochaid. Metante sian brakon ĉirkaŭ Etain, ili estis transformitaj en cignojn kaj forflugis.

Vane, Eochaid provis trovi Etain. Li deklaris militon kontraŭ la Danann-oj. Dum naŭ jaroj, Eochaid provis elfosi la monteton kie la palaco de Midir estis kaŝita, sed la Danann-oj facile riparis la difekton al la monteto. Fine, Midir konsentis redoni Etain al Eochaid, se Eochaid povus eltrovi Etain el kvindek aliaj knabinoj kiuj aspektis kiel lia edzino. Eochaid sukcesis eltrovi la veran Etain kiam ŝi sekrete sendis malgrandan signalon al li.

Etain kaj Eochaid revenis al Tara kaj naskis al Eochaid filinon kiu ankaŭ estis nomata Etain (Etain Oig).

Leviĝo de Conaire Mór

La pli juna Etain (Etain Oig) edziniĝis al Cormac, reĝo de Ulstro. Cormac estis elreviĝinta ne naskante filon, kaj decidis forlasi sian edzinon por alia. Li ordonis ke lia infana filino estu elmetita en fosaĵon de du el liaj sklavoj. Tamen la knabino estis tiel ama kaj ludema ke la sklavoj ne povis lasi la knabinon morti en la fosaĵo. Ili donis la knabinon al bovgardisto de reĝo Eterscel, kiu edukis la knabinon kiel sian adoptinfanon kaj nomis ŝin Mes Buachalla.

Ŝi estis edukita ĝis Eterscel, kiu estis la altreĝo de Irlando, malkovris ŝin. Li enamiĝis al ŝia granda beleco. Kvankam Mes Buachalla estis destinita fariĝi la edzino de Eterscel, ŝi estis forlogita de Danann-o nomata Nemglan. La Danann-o alvenis en la formo de birdo kaj forlogis Mes Buachalla. Ŝi estis naskonta Conaire Mór (Conaire Mor), la estontan altreĝon de Irlando. La Danann-o metis geis-on sur sian filon, ke al li estis malpermesate mortigi birdojn.

Conaire Mor estis edukita de sia adoptpatro Donn Désa, kiu havis tri nepojn nomatajn Ferlee, Fergar kaj Ferrogan. La adoptfratoj de Conaire ankaŭ fariĝis liaj kunuloj.

Kiam Eterscel mortis, Conaire Mór estis juna viro. En Tara, druido diris ke la venonta Altreĝo de Irlando venus al Tara, nuda kaj tenante ŝtonĵetilon. Conaire Mór, kiu ne sciis pri la morto de la reĝo, veturis per sia ĉaro laŭ la vojo, kiam li renkontis kelkajn belajn birdojn direktiĝantajn al Tara. Conaire Mór forgesis sian geis-on kaj ĉasis la birdojn kun sia ŝtonĵetilo preta. La birdoj transformis sin en militistojn kaj atakis la junan viron. Unu birdo-militisto savis lin. Tiu ĉi birdo ankaŭ transformis sin en homan formon, kaj diris al Conaire ke li estis lia vera patro kaj ke li devas marŝi al Tara, sen siaj vestoj kaj portante sian ŝtonĵetilon.

Kiam Conaire Mór alvenis en Tara, la aŭguro plenumiĝis. Conaire Mór estis kronita kiel la nova Ard-Ri (“Altreĝo de Irlando”).

Conaire Mór enkondukis novajn leĝojn en Irlandon. Kiel reĝo, li solvus disputojn inter klanoj aŭ inter viroj. Li malpermesis bovorabojn kaj klanmilitojn. Perforto ne estis tolerata. Lia regado estis markita per periodo de paco, kaj la tuta Irlando prosperis: la fortoj prosperis, la veteroj estis favoraj, permesante abundan rikolton.

Detruo de la Gastejo de Da Derga

Kvankam la regado de Conaire Mór estis komence paca kaj prospera, kelkaj homoj revenis al la malnovaj kutimoj.

La adoptfratoj de Conaire Mor estis inter la kulpuloj. Ĉar ili estis liaj infanecaj kunuloj, la reĝo ne povis devigi sin puni ilin per morto aŭ mallibero kiam ili estis kaptitaj. Anstataŭe, Conaire ekzilis ilin de Irlando. Kelkaj homoj, precipe la provincaj reĝoj, fariĝis malkontentaj pri lia juĝo. Eĉ la Danann-oj malŝatis lian juĝon.

Conaire estis ankaŭ ŝarĝita per pluraj pliaj geis-oj kiam li fariĝis reĝo.

• Al li ne estis permesite cirkli dekstrume ĉirkaŭ Tara aŭ maldekstrume ĉirkaŭ Bergia.
• Li devis eviti ĉasi la monstron de Cerna.
• Li ne devis forlasi Tara ĉiun naŭan nokton.
• Li devis eviti dormi en domo kiu montras fajrolumon post sunsubiro.
• Li ne devis enmiksiĝi en kverelon inter siaj du sklavoj.
• Li devis malhelpi rabojn kaj rabadojn dum sia regado.
• Li ne devis sekvi tri Ruĝulojn al la Domo de Ruĝo.
• Post sunsubiro, li ne devis permesi ke viro kaj virino eniru la domon kie li loĝis.

Per malsukceso malhelpi perforton kaj rabadon kaj sia hezitemo puni siajn adoptfratojn pro ilia krimo, Conaire Mór estis rompinta unu el siaj geis-oj. Per rompo de unu geis, li ekigis ĉenreakcion kiu igus la reĝon rompi ĉiujn aliajn geis-ojn, kio finfine kondukus lin al lia pereo.

Liaj adoptfratoj aliĝis al unu el la piratoj nomata Ingcel la Unuokula. Ili rabis la marbordajn regionojn de Britio kaj aliaj insuloj. Post kelkaj jaroj da rabado, Ingcel decidis ataki Irlandon.

En tiu fatala tago kiam Ingcel kaj la adoptfratoj albordiĝis proksime de Tara, Conaire Mór estis logita rompi ĉiun el siaj geis-oj. La Danann-oj ŝajnis determinitaj ke Conaire Mór mortu tiun nokton. Unu post unu, Conaire ŝajnis devigita rompi ĉiun geis-on.

Post sunsubiro, Conaire kaj liaj anoj renkontis tri ruĝajn rajdantojn kiuj rajdis antaŭ ili, direkte al domo apartenanta al gastejisto nomata Da Derga, kio signifas “Ruĝa”, en la gaela. Kiom ajn rapide li provis antaŭenigi siajn ĉevalojn, li restis malantaŭ la tri ruĝaj rajdantoj.

Conaire Mór fine alvenis ĉe la gastejo de Da Derga. La reĝo konstatis ke li estis preskaŭ rompinta ĉiujn siajn geis-ojn. Kiam viro kaj maljuna virino (Morrígan) volis eniri la gastejon, komence Conaire estis decidita ne rompi la lastan el siaj geis-oj. Kiam Morrígan riproĉis lin pro manko de gastamo, Conaire rezignis al sia fato, kaj permesis al la paro eniri la gastejon.

Ingcel kaj liaj banditoj alvenis ĉe la gastejo, kaj ili estis determinitaj ataki la gastejon. Li iris kaj spionpritis tiujn interne de la gastejo. Kiam Ingcel revenis, la adoptfratoj de Conaire konstatis ke ilia reĝo estis tie. La rakonto eniras grandajn detalojn, kie la adoptfratoj identigis ĉiun el la ĉampionoj en la sekvantaro de Conaire, inkluzive Conall de la Venkoj, la filon de Conchobar Cormac, kaj Mac Cécht (Mac Cecht), la filon de Snade Teched.

Ingcel ordonis al siaj viroj ataki la gastejon. Ili estis repuŝitaj kun pezaj perdoj de Conaire kaj liaj anoj. Ingcel ordonis al ili bruligi la gastejon ĝis la grundo. La militistoj interne estingis la fajron per la tuta akvo kaj vino trovebla en la gastejo. Post horoj da batalado, nur malpli ol manpleno da militistoj restis interne de la gastejo.

Conaire Mór, mortanta pro soifo, ordonis al Mac Cécht havigi al li trinkaĵon. Mac Cécht hezitis forlasi sian reĝon, sed sukcesis liberigi sin de la banditoj de Ingcel. Ekstere, Mac Cécht serĉis akvon, sed la Danann-oj kaŝis ĉiujn akvofontojn de la heroo per magio. Lagoj kaj riveroj ŝajnis sekiĝi kiam Mac Cécht aperis. Post horoj da serĉado, Mac Cecht sukcesis plenigi tason per akvo, kaj komencis sian vojaĝon reen al la gastejo.

Antaŭ ol Mac Cécht revenis, la aliaj ĉampionoj estis aŭ mortaj aŭ fuĝintaj. Mac Cécht vidis du virojn kiuj estis detrancintaj la kapon de sia reĝo. Mac Cécht atakis la du virojn, senkapigante siajn malamikojn per sia glavo. Prenante la kapon de Conaire, Mac Cécht verŝis akvon en la buŝon. Conaire Mór parolis, laŭdante Mac Cécht pro liaj devoj al sia reĝo, pro alportado de akvo por la reĝo!