Melanipo

Heroino de du perditaj dramoj de Eŭripido. Melanipo (Μελανίππη) estis la filino de Eolo, reĝo de Tesalio, kaj de Hipo, filino de la Centaŭro Ĥejrono. Tamen Higino ankaŭ skribis, ke la patro de Melanipo povus esti Desmonto.

Melanipo kreskis en junan virinon, kies beleco allogis la atenton de la maradio Posejdono. La malfeliĉa knabino gravediĝis, kaj fariĝis la patrino de ĝemeloj. En kolero, Eolo blindigis sian propran filinon kaj enprizonigis ŝin en sia karcero. Eolo havis siajn nepojn forportitaj en la sovagajn arbarojn, kie ili estis elmetitaj por morti.

Bovisto trovis la ĝemelojn suĉatajn de bovino. La bovisto alportis la bebojn al reĝino Teano, edzino de Metaponto, reĝo de Metapontio. Teano, kiu malsukcesis doni infanon al Metaponto, ŝajnis, ke tiuj ĝemeloj apartenas al li. Do kiam Teano fine naskis du proprajn filojn, Metaponto pensis, ke ĉiuj kvar estas liaj filoj. Teano nomis la trovitojn Eolo (la Juna) kaj Beoto.

Dum la kvar knaboj kreskis, Teano timis, ke ŝiaj realaj filoj estus senheredigitaj, ĉar ŝia edzo preferis Eolon kaj Beoton ol siajn proprajn realajn filojn. Teano konspiris por havi la filojn de Melanipo mortigitaj. Dum ĉasekspedicio, la filoj de Teano atakis Eolon kaj Beoton, sed Posejdono gardis siajn filojn kaj intervenis. En la sekva lukto, la filoj de Teano estis mortigitaj.

La maradio malkaŝis, ke li estas ilia vera patro. Posejdono ankaŭ informis ilin pri la destino de ilia patrino. Do Beoto kaj Eolo revenis al Tesalio, kaj mortigis reĝon Eolon. Ili liberigis sian patrinon kaj alportis ŝin reen al Metaponto. Posejdono restarigis la vidon de Melanipo.

Kiam Metaponto aŭdis la tutan veron pri la vera gepatreco de Eolo kaj Beoto kaj la komploto de sia forpasinta edzino, Metaponto edziĝis al Melanipo kaj adoptis la ĝemelojn kiel siajn proprajn filojn. Eolo kaj Beoto fariĝis la eponimoj de la Eolanoj kaj Beotianoj.

Kaj la longa suferado de Melanipo finiĝis, kaj ŝi vivis feliĉe eterne.