Eriso

Diino de malakordo kaj malpaco. Eriso estis filino de Zeŭso kaj Hera, aŭ alie ŝi estis filino de Nikso. Ŝi ofte estis nomita la fratino de Areso, la greka dio de milito. Ŝi estis konata de la romanoj kiel Discordia.

Eriso estis patrino de Ate (dio de malakordo kaj malsaĝeco) de Zeŭso. Eriso estis ankaŭ la patrino de Horkos («falsa ĵuro»). La Teogonio ankaŭ diris, ke Malpaco (Eriso) naskis nombron da malagrablaj infanoj: Bataloj, Disputoj, Malsato, Batalado, Forgeso, Senleĝeco, Mensogaj vortoj, Hommortigoj, Murdoj, Kvereloj, Ruino, Malĝojoj kaj Laboro.

Eriso ĉefe estis personigo de malpaco, kvankam ŝi estis unu el tiuj, kiuj kaŭzis la Trojan militon.

Ĉar ŝia interrompema naturo estis kaŭzi malpacon, eĉ inter la dioj, ŝi ne estis invitita al la geedziĝo de la heroo Peleo kaj la maradiino Tetiso. Kiel venĝo, Eriso ĵetis oran pomon inter la geedziĝajn gastojn, kiu havis la surskribon: «Al la plej bela». Nur tri potencaj diinoj kuraĝis pretendi esti la plej bela: Hera, Atena kaj Afrodito.

Tio kondukis al Zeŭso ordoni, ke ili estu senditaj al troja princo nomita Pariso, por juĝi la disputon. Pariso malsaĝe premiiis la pomon al Afrodito, kiu promesis al li la plej belan mortemulinon kiel edzinon (Heleno).

Tiu okazaĵo estis konata kiel la Juĝo de Pariso. La rezulto kondukis al milito inter la grekoj kaj la trojanoj, kaj fine al la falo de Trojo. (Vidu Trojan militon)