Gorlois (or Hoel)

Gorlois, aŭ Hoel kiel li estis kelkfoje konata, estis la Duko de Tintagel en Kornvalo. Li kelkfoje havis la titolon de Duko de Kornvalo, anstataŭ Tintagel. Tintagel estis la plej forta kastelo de la Duko.

Kelkaj homoj nomis la edzon de Igraine Gorlois, kiel Geoffrey de Monmouth kaj multaj aliaj aŭtoroj. En kelkaj verkoj tamen, la nomo de la Duko estis Hoel, kiel en la Vulgata Merlin (ĉ. 1240). Thomas Malory tute ne menciis lian nomon en la Morte d’Arthur (1469); Malory nur nomis lin per lia titolo, la Duko de Tintagel.

Gorlois estis kutime vidita kiel la unua edzo de Igraine. Depende de kiuj tekstoj vi legas, la nombro da infanoj kiujn la Duko havis, variis de neniu ĝis multaj infanoj, kutime ĉiuj filinoj. Laŭ la Vulgata Merlin, Hoel (Gorlois) havis nur du aŭ tri filinojn ĝis eĉ kvin filinojn. Do Arthur havis varian nombron da duonfratinoj. La nomo Morgawse estis donita al la plej aĝa, kaj ŝi fariĝis la edzino de Lot kaj patrino de Gawain; ŝi estis kutime konata laŭnome kiel Morgawse (Morgause, Morcadet aŭ Norcadet). La teksto de Sommer menciis unu filinon edziniĝintan al Neutres de Garlot, kaj la tria estis Morgan le Fay.

Laŭ la Suite du Merlin (Post-Vulgata romanco, ĉ. 1250), la Duko havis tri filinojn.

Laŭ Le Morte d’Arthur (1469), Sir Thomas Malory skribis ke la filinoj de la Duko kaj Igraine estis Morgause, Elaine kaj Morgan.

En Historia regum Britanniae (1137), Geoffrey de Monmouth ne mencias ke Gorlois havis iajn proprajn infanojn.

Estis Geoffrey de Monmouth kiu enkondukis la faman epizodon kie Uther Pendragon, la reĝo de Britio, enamiĝis al la edzino de Gorlois kaj kiel, kun la helpo de la sorĉo de Merlin, Uther kapablis seduki Igraine. Gorlois estis unu el la plej potencaj aliancanoj de Uther en la milito kontraŭ la Saksoj. Gorlois respondecis pri la venko de Uther super la Saksoj; la Duko elpensis strategion kaj taktikon kiu venkis la Saksojn.

Kiam Uther ne plu povis kaŝi sian luston por Igraine, Gorlois furiozeis el la festeno de Uther sen preni la permeson de la reĝo. Tio kondukis al malkaŝa konflikto. Gorlois sekurigis sian edzinon en sia plej forta kastelo dum li iris defendi la alian kastelon kontraŭ la sieganta armeo de Uther.

Uther, en sia despero, petis Merlin por helpo por plenumi sian luston por la edzino de Gorlois. Laŭ du rakontoj nomataj Merlin (unu originala versaĵo skribita de Robert de Boron ĉirkaŭ 1200, dum la alia estis adaptaĵo de la originalo de Boron kaj estis skribita en prozo, ĉirkaŭ 1240, kio estas parto de la Vulgata Ciklo), la sorĉisto konsentis sub unu kondiĉo. Tiu kondiĉo estis ke Uther devis konsenti doni al li (Merlin) iun ajn filon kiun Igraine naskos, por ke li (Merlin) eduku. Kompreneble, Uther konsentis al la kondiĉo de sia sorĉisto.

Merlin uzis sian magion por transformi Uther tiel ke li aspektu kiel la edzo de Igraine por unu nokto. Merlin kaj Ulfin, la konsilanto de Uther, estis ankaŭ transformitaj por aspekti kiel Britaelis kaj Jordan, la servanto kaj kastelano de Gorlois. Do ĉiuj en Tintagel pensis ke la Duko estis reveninta al la kastelo, inkluzive de Igraine. Dum Uther, maskita kiel la Duko, posedis Igraine, Gorlois estis mortigita en la batalado ĉe la sieĝo de la alia kastelo.

Kiam Uther kaj Igraine aŭdis la novaĵon pri la morto de Gorlois, la falsa Duko asertis ke ĝi estis nur onidiro por trankviligi la timojn de ĉiuj, antaŭ ol Uther forlasis Tintagel kaj revenis al sia propra formo kiam li atingis sian armeon. Uther asertis ke li ne deziris la morton de Gorlois, sed neniu kredis la sincerecon de la reĝo. Kun la morto de Gorlois, la kastelo kapitulacis al Uther, kaj li edziniĝis al la ĵus vidviniĝinta Dukino. Tio faris Igraine Reĝino de Logres (Britio).

Arthur estis koncipita kaj naskita ĉe Tintagel. Tamen, laŭ Boron, Uther devis fordoni ĉi tiun infanon al Merlin ĉar li estis promesinta. Merlin donis la filon al Sir Antor en adoptedukado. Antor estis patro de Kay, kiu poste servus sian adoptfraton kiel la seneskalo de Arthur.