Toro

Norse

Dio de tondro kaj fulmo. Toro estis la filo de Odino kaj la gigantino Jörd (Jord), Fjörgyn (Fjorgyn) aŭ Hlódyn (diino de la tero). En la Harbaardzljod el la Poezia Edda, Toro diris al Harbard (Odino alivestita kiel pramisto) ke li havis fraton nomitan Meili.

Toro edziĝis al Sif, la orhara diino. Li estis la patro de filino nomita Thrud. De sia amatino Jarnsaxa (Iarnsaxa, «fera-sako»), gigantino, li estis la patro de du filoj, Magni kaj Modi.

Toro

Toro tenanta sian milit-martelon
Bronza statueto
1000 p.K., Islando
Statens Historiska Museum, Stokholmo

Lia dominio estis Thrudvangar kun 540 loĝejoj. Toro havis halon en kiu li loĝis, nomatan Bilskirnir. Lia simbolo estis la aparato konata kiel la svastiko. Toro havis ĉaron tiritan de du kaproj — Tanngniost kaj Tanngrisnir. Toro fariĝis konata kiel Oku-Thor.

Toro ankaŭ havis du servistojn, Thialfi kaj Roskva, filo kaj filino de farmisto nomata Egil kiu donis gastamon al Toro kaj Loki. Vidu Batalado kontraŭ iluzioj. Thialfi aperis ofte, inkluzive en la mito pri Hrungnir; vidu Giganto el argilo.

Toro ĉiam estis bildigita kiel masiva kaj forta, barbhava viro kun sia potenca milit-martelo Mjollnir kiun li povis uzi por krei tondroboltojn. Mjollnir estis potenca armilo kiu estis uzata ĵetante la martelon al sia malamiko. La martelo ĉiam magie revenis al liaj manoj, verŝajne ĉar li portis magiajn ferajn gantojn, konatajn kiel la Járngreipr. La ĝemelaj nanoj Brokk kaj Eiti kreis Mjollnir.

Kio faris Toron ŝajne nevenkebla estis ke li ankaŭ portis la Megingjarpar (zono de potenco), kiu aldonis al lia jam grandega forto. Tiu zono estis donita al Toro de la gigantino Grid, kiam la giganto Gerrod ŝtelis Mjollnir. Grid ankaŭ donis al Toro paron da feraj gantoj (Járngreipr) kaj nerompeblan bastonon konatan kiel Grídarvöl.

Toro estis la plej potenca el la dioj, kaj li estis ilia plej granda ĉampiono. Liaj ĉefaj malamikoj estis la gigantoj el Jötunheim (Jotunheim). Ofte la rakontoj pri Toro temis pri la dio mortiganta unu aŭ alian giganton en diversaj aventuroj.

Toro ankaŭ estis fama pro sia granda apetito. (Vidu Thrym por la amuza rakonto kiam li perdis Mjollnir kaj alivestis sin kiel la diino Freja por reakiiri la martelon de la gigantoj.)

Vi trovos multajn el la aventuroj de Toro en la paĝo titolita Pri Toro kaj gigantoj.

Lia plej granda malamiko nomiĝis Jörmungand (Jormungand) aŭ Jörmungandr, komune konata kiel la Midgarda serpento (Mondserpento). Li malsukcesis mortigi Jörmungand en frua renkonto (vidu Fiŝkapt-ekspedicio en Pri Toro kaj gigantoj). Dum la fina batalo de la dioj (Ragnarök), Toro kaj Jörmungand mortigus unu la alian.

Toro ĝuis pli grandan popularecon ol Odino, precipe en kamparaj areoj. Kaj ĉar li estis la dio de tondroŝtormoj, li estis simila al la romia dio Jupitero aŭ Jove (Zeŭso). Ĵaŭdo estis nomita laŭ Toro aŭ Thunor, kongruante kun la tago de Jove.

Snorri faris strangan komparon, identigante Toron kun Hektoro, la troja heroo. Same kiel Hektoro estis la ĉampiono de la trojanoj, Toro estis la ĉampiono de la Aesiroj.

Rilataj informoj

Nomo

Toro, þórr (norda).
Donar (ĝermana).
Thunaer, Thunær, Thunor, aŭ Thonar (saksa).

Asa-Thor («Toro de la Aesiroj»).
Oku-Thor («veturanta-Toro»).
Ĉaro-Tyr («ĉaro-dio»)

Jupitero (romia).
Hektoro (greka/romia).

    aliaj nomoj
Asabrag, Atli, Biorn, Ennilang, Hardveur, Hlorridi, Rym, Sonnung, Vingnir.

Kreita: 1999-Julio-23

Modifita: 2024-Majo-8