Diono

Diono estis obskura diino. Ne estis certe, ĉu ŝi estis aŭ Titanidino aŭ Okeanido. Neniu el la verkistoj, kiujn mi renkontis, diris ion pri ŝiaj atributoj, sed ŝi plej verŝajne estis la diino de la maro, ĉefe ĉar Diono ankaŭ estis konata sub alia nomo, Talaso, kiu estis mardiaĵo. Sub tiu nomo ŝi eble estis la edzino de la antikva mardio Ponto.

Laŭ Heziodo en la Teogonio ŝi estis Okeanido, la filino de Okeano kaj Tetiso.

Laŭ Homero en la Iliado, Diono estis la patrino de la amodiino Afrodito de Zeŭso. Diono konsolis sian filinon, kiam la greka heroo Diomedo vundis Afroditon. Homero ne donis iun indikon pri la gepatroj de Diono, nek pri ŝiaj funkcioj. La greka mitografo Apolodoro kaj la tragediisto Eŭripido, en sia teatraĵo Heleno, ankaŭ nomis ŝin la patrino de Afrodito, krom ke ili listigis ŝin kiel la filinon de Urano kaj Geo, kio tial faris ŝin Titanidino. (Heziodo donis malsaman rakonton pri la naskiĝo de Afrodito, la amodiino de la Olimpanoj.) La romia mitografo same listigis Dionon kiel Titanidinon kaj la patrinon de Venuso (Afrodito).

Diono dividis kun Zeŭso la sanktan orakolon de Dodono.

En la Homeraj himnoj (al la delia Apolono) ŝi estis unu el la diinoj, kiuj atestis Leton naski Apolonon sur la insulo Deloso.

La graveco de nomo montriĝas el la fakto, ke ĝi estis ina formo de Zeŭso. En la Lineara B-tabuletoj la nomo de Diono estis DI-WI-JA aŭ Diwia, dum la nomo de Zeŭso estis DI-WO, DI-WE aŭ DI-WI-JE-U. Ŝi eble estis grava diino antaŭ la dora migrado kaj la tempo de Homero. Oni kredas, ke kiam la helenaj grekoj migris al Grekio (1150-950 a.K.), ili alportis siajn diojn kun si. Origine Diono estis la edzino kaj kunulino de Zeŭso, ilia supera dio de ĉielo kaj tero. Tamen ŝi poste estis anstataŭita de alia antaŭhelena argiva diino Hero, kiu fariĝis la kunulino de Zeŭso en Olimpo.

Laŭ la pelasga kreadmito, Diono estis asignita de Eŭrinomo por regi la potencon de la luno, kune kun la Titano Atlanto.