Cent-Manaj (Hekatonkiroj)
La Hekatonkiroj (Ἑκατόγχειρες) aŭ Cent-Manaj estis idoj de Uranuso kaj Gaja. La tri fratoj nomiĝis Briareo (Obriareús), Kotoso kaj Gigeso. Foje oni uzis Egeonon anstataŭ Briareo.
La Cent-Manaj havis cent manojn kaj kvindek kapojn. Ilia giganta grandeco kaj ilia malbeleco teruris ilian patron, Uranuson, kiu regis la universon. Uranuso ĵetis siajn filojn en Tartaron, la plej profundan regionon de la Submondo. Tio kaŭzis grandan doloron al Gaja.
Kiam Gaja naskis alian aron de malbelaj, gigantaj filoj, la Ciklopoj renkontis similan sorton kiel iliaj pli aĝaj fratoj. La Ciklopoj ankaŭ estis malliberigitaj en Tartaro. Nur la Titanoj, kiuj estis pli belaspektaj, eskapis la sorton de malliberigo.
Kiam Krono, la plej juna el la Titanoj, renversis sian patron kaj fariĝis la suprema reganto de la universo, Gaja esperis, ke Krono liberigos ŝiajn filojn malliberigitajn en Tartaro. Krono rifuzis liberigi ilin, do Gaja antaŭdiris, ke li renkontos similan sorton kiel sia patro.
Milito ekis inter la Titanoj kaj la filoj de Krono, konataj kiel la Olimpanoj. La Olimpanoj estis la pli junaj dioj, gvidataj de sia plej juna frato Zeŭso. La Ciklopoj faris armilojn por la Olimpanoj. La Titanoj kaj la Olimpanoj estis egale fortaj, ĝis Zeŭso liberigis la Hekatonkirojn el Tartaro. Kun la helpo de la Hekatonkiroj, Zeŭso kaj liaj fratoj povis ĵeti Kronon kaj la aliajn virajn Titanojn en prizonon.
Zeŭso metis la Hekatonkirojn por gardi kaj observi la Titanojn, kiuj estis malliberigitaj en Tartaro.
Vidu la Kreadon por pliaj detaloj pri ilia partopreno en la milito inter la Titanoj kaj la Olimpanoj.
Laŭ la geografo Paŭzanio, Briareo agis kiel juĝisto kiam la dioj Posejdono kaj Helio disputis pri tio, kiu estu la patrona dio de Korinto. Posejdono perdis Atenon kaj Argoson al Atena kaj Hero, respektive. Briareo saĝe donis la Istmon al Posejdono, dum Helio ricevis la Akrokorinton. Ambaŭ dioj estis honorataj en Korinto.
Briareo ankaŭ estis bofilo de Posejdono, kiam li edziĝis al la filino de la mardio, Kimopoleja.
