Eithne

Ĉi tiu rakonto pri Eithne apartenas al la Mitologia Ciklo. La titolo, Altrom Tig Da Medar aŭ “La Nutrado de la Domoj de la Du Laktovasoj” estas konservita en la manuskripto konata kiel la Libro de Fermoy.

La rakonto efektive komenciĝis post kiam la Milezianoj venkis la Tuatha De Danann, kie la tri filoj de Cermait (genepoj de Dagda) estis mortigitaj en la batalo de Tailtiu (vidu la Alvenon de la Milezianoj). Manannán MacLir helpis la pluvivantajn Danannojn retiriĝi for de la rigardo de mortemuloj al unu el la multaj kaŝitaj domajnoj, konataj kiel sidh.

Manannán donis feth fiada al la Tuatha De Danann, la povon resti nevidebla por mortemulaj okuloj. La sidh estis kaŝita per magiaj vualoj, kaj nur persono kun feth fiada povis veni kaj iri el la sidh. Sen la feth fiada, persono ne povis eble trovi sian vojon reen al sia sidh.

Manannán ankaŭ donis al ĉiu sidh la Fled Goibniu (Festenon de Goibniu) kaj la Porkojn de Manannán. La unua estis trinkaĵoj, eble cervaĵoj, kiuj tenis la Tuatha De Danann junaj. La lasta povis esti buĉitaj, kuiritaj kaj manĝitaj; sed en la mateno de la sekva tago, la porkoj estis vivaj kaj pretaj esti konsumataj denove ĉe la festeno.

Estis multaj sidhoj tra Irlando, kaj ĉiu sidh estis regata de Dananna reĝo aŭ reĝino, aŭ ambaŭ. La sidh estis magia loko, kelkfoje konata kiel fea fortreso, sed ĝi kutime enhavis palacon. Ĉe Sith Buidb sur Lago Derggert, la sidh estis regata de Bodb Derg, dum Midir regis en Sith Truim. Sed la plej fama transmonda regno en Irlando estis la Brug na Boinne, la sidh de Elcmar. Elcmar estis edzo de Boand kaj la pfostro-patro de Angus Og. La patrino de Angus estis kutime Boand, kiun Dagda sekrete sedukis.

Ne longe post la preparado de la novaj hejmoj por la Tuatha De Danann, Elcmar invitis ĉiujn (Danannojn) al festeno kiun li preparis. Manannán konsilis al Angus Og ke li elpelu sian pfostro-patron el la Brug; ĉar estis profetite ke Angus prenos ĝin. Post instruado de Angus per potenca sortĉo, Elcmar estis devigita forlasi sian regnon, tiel ke Angus fariĝis la nova sinjoro de Brug na Boinne.

Ĉi tie, Manannán diris al Angus la sekreton ke ekzistis unu Dio super ĉiuj aliaj. Manannán rakontis al li pri la kreado de la mondo kaj la unua homo, Adamo.

Kiel ĉiuj el la kelta familio, Angus Og decidis pfostri multajn infanojn de la Tuatha de Danann. Inter la pfostritoj en lia zorgo estis Curcog, filino de Manannán. Ĉirkaŭ tiu tempo, la administranto de Angus, Dicu, havis edzinon kiu estis graveda. Ŝi naskis knabinon nomatan Eithne. Ankaŭ ŝi estis edukita en la kortego de Angus kaj fariĝis kara kompanino de Curcog.

Eithne kreskis en belan junulinon svatatn de multaj svatantoj, sed problemoj aperis kiam unu svatanto nomata Finnbarr, insultis kaj ĉagrenis ŝin. Post ĉi tiu insulto, ŝi ne volis manĝi iun ajn manĝaĵon aŭ trinkaĵon ĉe la tablo de Angus. Post sep tagoj de fastado, Angus fariĝis serioze maltrankviligita. Nek ŝia pfostro-patro (Angus) nek liaj druidoj sciis kial ŝi rifuzis ĉiun manĝaĵon kaj trinkaĵon. Eithne nur trinkis el tio, kion Angus donis al ŝi, en ora pokalo plena de lakto de lia Bruna Bovino. Post tio, ŝi manĝis kaj trinkis nenion alian. Eithne mem melkis la bovinon en la oran pokalon.

Jaroj kaj jarcentoj pasis kaj ankoraŭ la sola dieto de Eithne estis la lakto el la Bruna Bovino de ŝia pfostro-patro. Aŭdinte pri ĉi tiu stranga malsano, Manannán sendis por ŝi veni al sia regno ĉe Emain Ablach. Manannán ankaŭ provis prepari manĝon por Eithne, sed ŝi ne tuŝis lian manĝaĵon kaj trinkaĵon. Kiam Manannán donis al ŝi trinkaĵon da lakto el ora pokalo, la Dananna junulino akceptis. La lakto venis el la propra Makula Bovino de Manannán.

Manannán tiam ekkomprenis la kaŭzon de la dieto de Eithne. Kiam Finnbarr insultis ŝin, la demono en ŝia korpo forlasis ŝin, anstataŭigita de anĝelo. Ĉi tiu anĝelo ne akceptis iun ajn manĝaĵon de la Tuatha De Danann, sed akceptis lakton el la brunaj kaj makulaj bovinoj, ĉar ĝi venis el la lando de la piuloj - Hindujo. Eithne ne plu estis plene Tuatha De Danann.

Eithne revenis hejmen al Brug na Boinne, kie ŝi daŭre vivis dum multaj jarcentoj, trinkante nur lakton el la Bruna Bovino.

Iun tagon, kiam estis aparte varme, ĉiuj knabinoj en la domanaro de Angus iris baniĝi en la rivero. Je tiu punkto, ĉiuj ŝiaj amikinoj malaperis. Ŝi ne povis trovi Curcog aŭ la aliajn virinojn. Ŝi perdis sian povon de feth fiada kaj ŝi ne povis trovi sian vojon hejmen.

En sia serĉado de ĉu siaj amikinoj ĉu sia hejmo, ŝi trovis sian vojon al preĝejo kie Sankta Patriko bonvenigis ŝin. Tie ŝi lernis pri Jesuo kaj kristanismo. Ŝi restis kun Patriko dum kelkaj jaroj.

Angus Og kaj Curcog estis ĉagrenitaj pro la malapero de Eithne. Ili serĉis ŝin ĉie, ĝis ili trovis Eithne en la preĝejo. Ambaŭ pfostro-patro kaj pastro argumentis pri kie Eithne apartenis. Kvankam Eithne amis kaj sopiris sian hejmon, sian pfostro-patron kaj amikojn, ŝi elektis resti kun la kleriko kaj akcepti la novan kredon. Angus kaj la amikinoj de la knabino funebris pro ŝi kiam ŝi diris al ili sian decidon.

Eithne tuj konfesis siajn pekojn kaj estis baptita, ĉar ŝi sentis ke ŝia morto estis proksima. Ŝi mortis kelkajn semajnojn poste kaj ricevis ĝustan enterigon. Kaj ni estas informitaj en la rakonto ke ŝia animo iris rekte al la ĉielo.