Brynhild (Brünhild)

Valkirjo. Brynhild estis la filino de Budli. Ŝi estis la fratino de Atli kaj Bekkhild, kaj eble de Oddrun. Brynhild estis ankaŭ la fosterfilino de Heimir. En eddaika poemo, Helreid Brynhildar (La rajdo de Brynhild al Helo), estas dirite, ke ŝi estis unu inter ok fratinoj; ĉu tio rilatis nur al valkirjoj, kiuj servis Odinon, aŭ ke ŝi vere havis sep fratinojn, ne estas klarigita (mi supozas la unuan).

Brynhild (Brünhild aŭ Brunhild) estis la bela valkirjo, kiun Odino punis pro malobeo. Brynhild frapis Hjalmgunnar, la reĝon, al kiu Odino promesis venkon. Kiel puno Odino diris al la valkirjo, ke ŝi devas edziniĝi al mortulo, sed ŝi faris ĵuron edziniĝi nur al viro sen timo. Sur la alta monto Hindarfell, dormante ene de cirklo de fajro, Brynhild devis dormi ĝis heroo sen timo rajdos tra la flamo.

Sigurd rajdis tra la flamo dufoje.

La unuan fojon, kiam li rajdis tra, Sigurd jam mortigis la drakon Fafnir, kaj prenis la malbenitan trezoron de la drako. Sigurd kaj Brynhild enamiĝis unu al la alia. Sed Sigurd lasis ŝin tie, ĉar li havis multajn taskojn, kiujn li devis plenumi. Sigurd promesis reveni al ŝi, kiam li kompletigos siajn taskojn. Brynhild konsentis kaj diris, ke ŝi atendos lin ene de la Ringo de Fajro. Ŝi promesis, ke ŝi edziniĝos al neniu alia krom la viro, kiu rajdos tra la flamo. Sigurd donis al ŝi sian magian ringon (Andvaranaut), tiel ili estis fianĉiĝintaj.

La duan fojon, kiam Sigurd venis al ŝi, li estis alivestita kiel Gunnar, per magio. La problemo estis, ke Gunnar ne estis sufiĉe kuraĝa por rajdi tra la flamo, do ili devis interŝanĝi vizaĝojn (formŝanĝo) kaj Sigurd rajdis en la loko de Gunnar.

Sigurd forgesis sian promeson al Brynhild, kaj nun estis fianĉiĝinta al Gudrun, fratino de Gunnar. La amnezio de Sigurd estis pro la magia trinkaĵo de Grimhild, patrino de Gunnar kaj Gudrun.

Brynhild estis seniluziigita, ke ne estis Sigurd, kiu venis por ŝi. Sen elekto (pro sia promeso), ŝi konsentis edziniĝi al Gunnar. Sigurd denove interŝanĝis la ringojn kun Brynhild, reprenante la magian ringon (Andvaranaut); Brynhild pensis, ke Gunnar prenis ŝian ringon. Sigurd tiam alportis ŝin al la korto de Gunnar. Sigurd tiam reeprenis sian propran formon. Gunnar kaj Brynhild baldaŭ edziĝis, dum Sigurd edziĝis al la fratino de Gunnar, Gudrun.

Sigurd verŝajne kuŝis kun ŝi la unuan fojon, kiam ili renkontiĝis, kaj ŝi naskis filinon nomatan Aslaug. Kiam Brynhild edziniĝis al Gunnar anstataŭ Sigurd, Brynhild lasis Aslaug kun Heimir, ĉefo kaj edzo de Bekkhild, fratino de Brynhild. (En la Nibelungenlied Brunhild (Brynhild) estis virgulino antaŭ ol ŝi edziniĝis al Gunther (Gunnar).)

Poste Brynhild argumentis kun Gudrun pri kiu havis la plej kuraĝan edzon. Gudrun asertis, ke Brynhild estis trompita de Sigurd kaj Gunnar, kaj ke fakte estis Sigurd, kiu rajdis tra la flamo la duan fojon, alivestita kiel Gunnar. Kiel pruvo Gudrun montris la magian ringon, kiun Brynhild nesciante redonis al Sigurd. Kiam la vero estis malkaŝita, Brynhild serĉis venĝon sur Sigurd.

Brynhild diris al Gunnar, ke Sigurd rompis sian ĵuron al li, kaj kuŝis kun ŝi la nokton antaŭ ol ŝi alvenis en la palacon. Kolerigita de la perfido, Gunnar serĉis la morton de Sigurd. Pro sia ĵuro de frateco al Sigurd, Gunnar kaj Hogni ne povis mortigi Sigurd sen malobservi siajn ĵurojn. Lia frato (Guttorm) mortige vundis Sigurd. Ĉe sia morto Brynhild mokis la malĝojon de Gudrun kaj diris al sia edzo, ke ŝi mensogis pri Sigurd perfidanta lin. Brynhild diris al Gunnar kaj Hogni, ke ŝia frato venĝos ŝian morton sur ili. Gunnar provis malebligi ŝin mortigi sin, sed Hogni vidis, ke tio estas neevitebla.

Ĉe la funebro Brynhild estis superfortita de malĝojo kaj mortigis sin. Brynhild malkaŝis al Gunnar, ke ŝi ĉiam amis Sigurd, kaj petis sian edzon permesi, ke ŝia korpo estu bruligita kune kun Sigurd sur unu sola fajrego. Laŭ ŝia ordono ŝi igis Sigmundon, la trijaran filon de Sigurd kaj Gudrun, esti mortigita kaj bruligita sur la fajrego kun ŝi kaj Sigurd.

Brynhild ŝajnis havi la kapablon interpreti sonĝojn same kiel antaŭdiri la estontecon. Brynhild diris al Gudrun (antaŭ ol Gudrun renkontis Sigurd), ke Sigurd amos ŝin (Brynhild) sed edziĝos al Gudrun. Ŝi ankaŭ diris al Gudrun, ke Sigurd mortos ĉe la manoj de ŝiaj fratoj, kaj ke ŝi edziniĝos al Atli kaj ke ŝi mortigos siajn infanojn kaj Atli. Ŝi ankaŭ vidis, ke Svanhild estos piedpremita ĝis morto. Dum la funebro de Sigurd Brynhild diris al sia edzo, ke li kaj Hogni estos mortigitaj de ŝia frato (Atli).

---

En germana literaturo (Nibelungenlied) Brynhild estis identigita kun Brunhild, la militista reĝino de Isenstein (eble en Islando). La temo, en kiu Siegfried (Sigurd) gajnis Brunhild por Gunther (Gunnar) per trompo, kaj kiel Kriemhild (Gudrun) malkaŝis la trompon al Brunhild, kio fine kondukus al la morto de Siegfried — la Nibelungenlied estis la sama kiel tiu de la Völsunga saga, sed kiel kaj la maniero, en kiu ĝi atingis sian klimakson, estis malsama en multaj aspektoj. Vidu Brunhild por plia detalo.

Estante filino de Budli, ŝi estus Budlungo. Tamen en fragmento de poemo pri Sigurd (Poezia Edda) ŝi estis nomata «sinjorino de la Skioldungoj». La Skioldungoj estis posteuloj de Skiold. Brynhild estis ligita al la Skioldungoj ĉar ŝia patro estis unu el la 18 filoj de Halfdan la Maljuna, aŭ Ali en la Proza Edda de Snorri Sturluson (vidu la 2-an genealogion pri Halfdan la Maljuna). Naŭ el tiuj filoj de Halfdan fondis dinastiojn en la nordaj reĝlandoj. Brynhild estis parenca al Sigurd (ĉe la flanko de sia patrino) kaj al la infanoj de Guiki (Gunnar, Hogni kaj Gudrun).