Neso

Centaŭro. Neso estis unu el la Centaŭroj kiuj batalis kontraŭ la Lapitoj, ĉe la geedziĝo de Pejritoo kaj Hipodamejo. Kiam la Lapitoj forpelis la Centaŭrojn el sia regno, la plej multaj fuĝis al Monto Folo en Arkadio. Anstataŭe, Neso iris okcidenten al la rivero Eveno en Etolio, kie li agis kiel pramisto.

Neso renkontis la heroon Heraklon, kiu forlasis Etolion kun sia edzino, Dejaniro. Neso proponis prami Dejaniron trans la Evenon. Heraklo akceptis kaj iris antaŭen, sed Neso provis perforti Dejaniron. Aŭdinte la kriadon de sia edzino por helpo, Heraklo mortvundis la Centaŭron.

Mortante, Neso instrukciis Dejaniron konservi lian sangon, kiun li false diris al la princino ke ĝi estas potenca amelikvoro. Se Heraklo devojiĝus de sia geedzeco kun ŝi, ŝi devus ŝmiri lian sangon sur la ĉemizon de la heroo, kaj Heraklo amus ŝin denove. Dejaniro ne sciis ke la veneno kiu mortigis Neson devenis de la mortiga veneno de la Hidro. Ĉi tiu sango poste mortigus Heraklon.

Vidu Dejaniro kaj la Morton de Heraklo.