Lunete

La heroino de la franca romanco nomata Kavaliro de la Leono. Lunete estis la kunulino kaj konfidantino de la Sinjorino de la Fontano (Laudine). En la kimraj kaj anglaj versioj de la rakonto, ŝia nomo estis Luned.

Kiam Arthur kaj lia sekvantaro restadis ĉe la kastelo de la Sinjorino, Chrétien de Troyes priskribis Lunete kiel “…ĉarman brunulinon, tre saĝan, lertan kaj allogan.” Chrétien ankaŭ priskribis ŝin kiel la lunon, same kiel li komparis Sir Gawain al la suno.

Kiam Yvain (Owain) mortige vundis la unuan edzon de Laudine, Esclados la Ruĝa, Yvain trovis sin kaptita en la kastelo de sia malamiko. Nur Lunete proponis konsilon kaj helpon al Yvain. Dum la amaso en la kastelo serĉis venĝon por sia sinjoro, nur Lunete helpis Yvain eskapi ilian atenton donante al la heroo magian ringon por fari lin nevidebla.

Dum Yvain estis nevidebla, li vidis kaj ekamis la belan vidvinon de Esclados. Kun la helpo de Lunete, Yvain gajnis la manon de Laudine kaj edziĝis al la Sinjorino. Lunete fariĝis la plej proksima amikino kaj konsilantino de la Sinjorino.

Tamen, kiam Yvain tro longe restis for ĉe la kortumo de Arthur, la Sinjorino petis ke ŝia edzo neniam revenu al ŝi. Tiu apartigo de ŝia edzo ankaŭ kaŭzis ke Lunete perdis la favoron de sia Sinjorino, ĉar ŝi estis konsilinta Laudine edziĝi al la heroo.

En la kortumo de la sinjorino, la seneskalo estis ĵaluza ke Lunete estis la preferata konsilantino de la sinjorino. Nun la seneskalo sukcesis akuzi ŝin pri perfido. Ŝi estis kondamnita esti bruligita surŝtipe, kiam Yvain batalis kaj venkis la seneskalon kaj lian fraton en kombato. Lunete ne nur gajnis sian liberecon, sed ankaŭ kapablis renovigi sian amikecon kun Laudine.

Per ruzemo kaj lerteco, Lunete poste helpis Yvain rekoni la amon de sia edzino, trompante Laudine por ke ŝi repaciĝu kun sia edzo.