Gnomoj

Gnomoj ofte aperis en nordiaj kaj ĝermanaj mitoj kaj legendoj. Oni diris, ke la gnomoj loĝis en Nidavellir, unu el la Naŭ Mondoj kreitaj de la dioj, kvankam ili ŝajne ankaŭ vivis en Midgard, la mondo de la homoj. Laŭ la Proza Edda de Snorri Sturlusono, la gnomoj estis kreitaj el la larvoj, kiuj nutriĝis per la karno de la praegiganto Ymir. Ĉi tiuj larvoj transformiĝis en gnomojn. La unua gnomo nomiĝis Modsognir, dum la alia nomiĝis Durin.

Ekzistis alia grupo de gnomoj konata kiel la nigraj elfoj aŭ Svartálfar, kiuj vivis en la mondo Svartalfheim. Snorri ne povis distingi ĉi tiujn tiel nomatajn nigrajn elfojn de la ordinaraj gnomoj, krom ke ĉi tiuj Svartálfar vivis subtere.

La gnomoj ofte estis rigardataj kiel grandaj forĝistoj, kaj ili povis fari magiajn objektojn por dioj aŭ herooj. Tamen la gnomoj ankaŭ havis malbonajn reputaciojn en la skribaĵoj de la malluma epoko kaj la mezepoko, ĉar ili kutime estis rigardataj kiel avaremaj ŝtelistoj.