Tulo Hostilio

Tulo Hostilio estis la tria reĝo de Romo. Li sukcedis Numa Pompilion. Male al Numa, Tulo estis militema reĝo. Li regis ĉirkaŭ 32 jarojn (ĉ. 672–640 a.K.).

Laŭ Livio, Tulo estis la nepo de Hostuso Hostilio, kiu servis sub la regado de Romulo.

Tulo estis tre agresema reĝo, kiu prirabis Alba Longan.

Dum la batalado, unu el la viroj de Tulo, nomita Publio Horatio, defiis tri albanajn ĉampionojn kontraŭ tri romiaj militistoj. Du el la kunuloj de Horatio estis mortigitaj en la batalado. La tri Albanoj estis vunditaj, sed Horatio estis superita tri kontraŭ unu. La tri Albanoj persekutis Horatio. Ĉar la tri Albanoj kuris je malsamaj rapidecoj, tio donis al Horatio la ŝancon halti kaj batali unu albanan militiston samtempe. Ĉiu fojo Horatio haltis kaj alfrontis, tiam mortigis Albanon antaŭ ol kuri denove. Nur Horatio supervivis.

Kiam Horatio revenis hejmen en triumfo, lia fratino vidis sian fraton tenante la vestojn de sia albana fianĉo. Kiam ŝi funebris pro la morto de sia fianĉo, Horatio mortigis ŝin pro esti nepatriotisma. Horatio estis senkulpigita pro la mortigo de sia fratino.

Tulo kaptis Metion Fufetion, la albanan gvidanton. Li disŝiris Metion ligante liajn membrojn al ĉevaloj. Tulo ankaŭ militis longan kaj sukcesan militon kontraŭ la Sabinoj.

Tulo eble konstruis la Curia Hostilia, la konstruaĵon por la Senato.

Legendo diras, ke Tulo fariĝis superstiĉa post regi 32 jarojn. Romo suferis de la pesto. Tulo estis ĉe la templo de Jupitero Elicius kiam li estis frapita de fulmo. Anko Marcio sukcedis Tulo Hostilion.

Liaj posteuloj verŝajne supervivis en la romia Respubliko, ĉar la nomo Hostilio estis elektita plurfoje al la konsuleco.