Sep reĝoj de Romo
La sekvaj artikoloj enhavas informojn pri la sep reĝoj, kiuj regis fruan Romon. La tri etruskaj reĝoj estis pli historiaj aŭ duonhistoriaj figuroj ol la kvar fruaj reĝoj. Tamen la historia statuso de la monarkio de Romo kaj de la frua Respubliko restas demando.
La ĉefaj fontoj por la historio/legendo de la reĝoj kaj la fino de la monarkio venas el la Historio de Romo de Livio, kaj el la biografioj de Plutarĥo nomitaj Paralelaj vivoj pri Romulo kaj Numa.
Estas unu punkto, kiun mi volas fari pri la monarkio de Romo. Ĝi malsamas de aliaj monarkioj de tiu tempo, ĉar post Romulo reĝo estis elektita al sia reĝa ofico. Kandidatoj estis elektitaj, kaj tiuj kun plimulta voĉdono estis elektitaj de la popolo, kaj ratifitaj de la Senato.
Reĝeco en frua Romo neniam estis hereda privilegio kaj ofico, nek estis necese esti pure sango-romiano. Nur Romulo kaj Tulo Hostilio estis vere romiaj reĝoj, ĉar Numa Pompilio kaj Anko Marcio venis el sabina deveno, dum Servio Tulio estis latino. Lucio Tarkvinio Prisko kaj Lucio Tarkvinio Superbo venis el etruska nobla familio konata kiel la Tarkvinioj.
