Latiumo

Antikva Latiumo respondis al la geografia regiono de Lacio. La tribo de Italaj homoj loĝantaj en ĉi tiu areo parolis la Latinan lingvon, kio inkludis tiujn loĝantajn en la urbo Romo. Tamen, en la klasika mitologio, Romo origine ne estis de Latina deveno.

La Latinaj vilaĝoj formis federacion por defendaj celoj kontraŭ iuj ajn malamikaj najbaroj. Ĉi tiu federacio estis konata kiel la Latina Ligo. Alba Longa estis la ĉefa urbo en la ligo, kaj Romo origine ludis malgravan rolon kaj ne eniris la ligon (493 a.K.) ĝis baldaŭ post la forpelo de la lasta reĝo de Romo (510 a.K.). En 358 a.K., Romo akiris la gvidadon de la Latina Ligo. Romo ne estis populara elekto, ĉar iuj el la urboj ribelis kontraŭ la gvidado de Romo. La Latina Ligo finiĝis en 338, en longa, longedaŭra milito; Romo evidente venkis.

Laŭ la Eneado, Vergilio skribis ke plejmulto el la Latinaj urboj estis kontraŭ la Troja ĉeesto, kaj flankiĝis kun Turno de Ardeo. Lateno, reĝo de Latiumo, favoris Eneon por esti lia bofilo super Turno, sed lia edzino Amata favoris la Rutalan gvidanton. La malamo de Junono (Hera) kontraŭ la Trojanoj pelis la Latinajn kaj la Rutalajn en militon. Milito estis batalata ĉirkaŭ Laurento, la urbo de Lateno.