Perseo kaj liaj infanoj

Akrisio (Acrisios, Ἀκρίσιος) konsultis la orakolon de Delfo pri havado de filo; anstataŭe la orakolo avertis lin, ke lia nepo lin mortigos iam.

Akrisio provis eviti la plenumon de la orakolo, unue enprizonigante sian filinon Danae (Δανάη) en turo. Tio eble fortenis mortemajn virojn de lia filino, sed Akrisio neniam konsideris, ke dio eble interesos sin. Zeŭso kunigis kun ŝi en formo de ora pluvo falanta el la ĉielo. (Alia versio diras, ke estis la frato de Akrisio, Proeto (Proitos), kiu delogis Danaen, do Perseo (Περσεύς) estus la filo de Proeto, la ĉefa rivalo de Akrisio.)

Poste, malkovrinte ke Danae naskis filon, la reĝo enŝlosis Danaen kaj sian nepon Perseon en keston kaj ĵetis la keston en la maron.

Kiam la nepo de Akrisio Perseo kreskis al vireco kaj revenis al Argoso kun sia patrino kaj edzino, Akrisio fuĝis al Tesalio. Dum funebra ludo okazigita de reĝo Teutamides de Larisa por sia patro, Akrisio estis hazarde mortigita de disko ĵetita de Perseo, kiu partoprenis en la funebraj ludoj.

Sentante honto pro mortigo de sia avo, Perseo decidis interŝanĝi sian tronon en Argoso kontraŭ Tirinto kun aŭ sia praonklo Proeto aŭ kun la filo de Proeto, Megapentes.

Vidu Perseo por la plena rakonto de lia aventuro.

Poste Perseo fondis novan urbon en Argolido kaj nomis ĝin Miceno. Laŭ Pausanias, Perseo estis terure soifa, serĉante akvon sur la monteto. Sur la monteto li eltiris fungon nomitan mykes el la grundo, kaj akvo mirakle ŝprucis el la grundo.

Tamen Pausanias ankaŭ memorigis malsaman tradicion, troveblan en la Granda Eoiae, kie la urbo estis nomita laŭ Micene, filino de la riverdio Inaĥo kaj edzino de Arestoro. Apolodoro ne diris, ke Perseo fondis la urbon, sed li ja fortikigis Micenon per muroj.

Miceno ŝajnis kreski eĉ pli potenca ol Tirinto, eĉ superante Argoson. Estis prefere konfuze pri la du regnoj, ĉar Argoso ofte estis uzata interŝanĝeble kun Miceno. La tri grandaj atenaj tragediistoj ofte skribis, ke Agamemno estis reĝo de Argoso, anstataŭ de Miceno.