Fenia & Menia

Fenia kaj Menia estis du gigantinoj, kiuj servis kiel sklavinoj al Reĝo Frodio de Danio en la poemo Grottasong aŭ la “Kanto de la Manmuelilo” – poemo en la Poezia Edda. Snorri Sturluson ankaŭ inkluzivis la morton de Reĝo Frodio en sia versio de la rakonto.

Frodio estis filo de Fridleifo kaj nepo de Skioldo. Skioldo estis la fondinto de la dana dinastio konata kiel la Skioldungoj. Skioldo estis filo de Odino.

Frodio estis fama reĝo, ĉar li estis tiu, kiu alportis la “Pacon de Frodio” al la nordiaj landoj, same kiel lia samtempulo Aŭgusto alportis la romian Pax (la romian pacon) al la Mediteraneo kaj aliaj provincoj. Tial Frodio vivis en la tempo de Kristo.

Lia loĝejo estis en Danio, sed tiutempe lia regno estis nomata Gotlando.

Lia regado ankaŭ alportis grandan riĉecon al la regno. Unu el la kialoj de la enorma riĉeco de Frodio estis, ke li aĉetis du sklavinojn de Reĝo Fiolniro de Svedio por labori en la muelilo, kiu nomiĝis grotti. Ĉi tiu muelilo povis produkti preskaŭ ĉion, kaj unu el la aferoj, kiujn la muelilo kutime produktis por la reĝo, estis oro. Tial oro povis esti nomata la “Manĝaĵo de Frodio”.

La sklavinoj fakte estis gigantinoj. Al ili estis donata neniu ripozo; ili produktis objekton post objekto.

La Paco de Frodio finiĝis, kiam Mysingo, marreĝo (vikingo), murdis Frodion, kvankam tio ne finis la sklavecon de Fenia kaj Menia. Mysingo estis same senskrupula kiel la iama mastro de la gigantinoj; li devigis Fenian kaj Menian labori tage kaj nokte sen ripozo. Ili daŭrigis la laboron en la muelilo, sed sur la ŝipo de Mysingo. Estis salo, kion Mysingo deziris; ne oro.

Mysingo rifuzis aŭskulti iujn ajn petojn pri paŭzo de ilia laboro, do Fenia kaj Menia muelis salon el la muelilo. Ili produktis tiom da salo, ke la ŝipo fine sinkis, dronigante Mysingon, lian skiparon kaj la du gigantinojn. La poeto klarigis, ke tial la maroj estas salaj akvoj.