Renaud de Montauban

Renaud estas la heroo de eposo nomata laŭ li, Chanson de Renaud de Montauban, aŭ Les Quatre Fils Aymon. Renaud estis filo de Aymon de Dordogne, kaj frato de Alard, Guiscard kaj Richard. Aymon estis unu el la filoj de Doon de Mayence.

Laŭ la itala romano Orlando Furioso (verkita de Ludovico Ariosto), li estis nomata Rinaldo, kaj li estis frato de fratino nomata Bradamante. En ĉi tiu verko, li ankaŭ estis vidata kiel la kuzo de Orlando (Roland). Ambaŭ Rinaldo kaj Bradamante ludis elstarajn rolojn en Orlando Furioso.

Li estis la posedanto de magia ĉevalo nomata Bayard, ekstreme lojala al Renaud, kaj sufiĉe forta por porti ĉiujn kvar fratojn.

En Renaud de Montauban, Renaud mortigis la nevon de Karolo la Granda, meritante la malfavoron de la reĝo. Renaud kaj liaj fratoj fuĝis al Montessor, fortikaĵo sur roko. Karolo la Granda militis kontraŭ la kvar fratoj, sieĝante Montessor. Ilia patro Aymon prenis la flankon de la reĝo. Karolo la Granda nur konsentis pardoni la kvar filojn de Aymon, se ili irus kaj batalus en Krucmilito ĉe Jerusalemo kiel ekzilo. Renaud ankaŭ devis rezigni sian ĉevalon, Bayard.

Karolo la Granda ne ŝatis la nevaklan lojalecon de la ĉevalo al sia antaŭa mastro, do Karolo la Granda ordonis al siaj homoj dronigi la ĉevalon ligante lin al peza muelŝtono, kiu poste estis ĵetita en riveron. Tamen Bayard eskapis kaj fine trovis sian vojon al Renaud.

Post la Krucmilito, Renaud iris al Kolonjo, kie li decidis pensiuliĝi, turniĝante al religia vivo. Li komencis helpante la konstruistojn konstrui katedralon sen salajro. Kelkaj konstruistoj estis ĵaluzaj, eble pro lia forto, do ili murdis lin kaj ĵetis lian korpon en la Rejnon. Lia korpo estis retrovita ĉe Dortmund, kie li estis entombigita.

En Orlando Furioso, Rinaldo fariĝis la rivalo de Orlando, ĉar ambaŭ enamiĝis al Saracena princino el Afriko nomata Angelica.