Heraklo / Herkulo
Heraklo (konata kiel Herkulo ĉe la romianoj) estis la duondia filo de Zeŭso kaj la mortema Alkmeno, kaj adopta filo de la edzo de Alkmeno, Amfitriono. Li estis la plej granda el la grekaj herooj, modelo de virileco (posedante eksterordinaran forton, kuraĝon, spritecon kaj seksan lertecon) kaj ĉampiono de la olimpa ordo kontraŭ diversaj ĥtonaj monstroj, plej fame en la Dekdu Laboroj taskigitaj al li de lia malamiko la reĝo Eŭristeo, kaj en lia partopreno en la serĉado de la Argonaŭtoj pri la Ora Ŝaffelo. Li edziĝis al Megaro, la filino de la reĝo Kreono, sed, en atako de frenezemo kaŭzita de Hero, mortigis kaj Megaron kaj siajn infanojn kun ŝi. Lia dua edzino estis la lidia reĝino Omfalo, kaj lia tria edzino estis Dejaniro, kiu fine respondecis pri lia morto, ĉar ŝi estis trompita por doni al li ĉemizon venenigitan per la sango de la centaŭro Neso. Post lia morto, la dioj transformis lin en senmortulon.
