Dejaniro

Dejaniro estis la filino de Alteo kaj Oineo, la reĝo de Kalidono. Ŝi estis frape bela kaj fariĝis la tria edzino de la legenda heroo Heraklo, kiam li venkis en konkurso kontraŭ la timinda riverdio Aĥeloo pri ŝia mano en geedzeco. Poste Heraklo savis Dejaniron de sovaĝa centaŭro nomata Neso, kiu provis forrabi ŝin dum li pramigis ŝin trans riveron. Dum li kuŝis mortanta, Neso mensogis al Dejaniro, dirante al ŝi, ke eliksiro el oleo kaj lia sango certigus, ke Heraklo neniam plu malfidelus. Kiam Heraklo poste enamiĝis al Iolo, Dejaniro suršmiris la eliksiron sur lian faman leonfelan ĉemizon, sed la venena sango de la centaŭro terure bruligis Heraklon kaj, por eskapi la doloron, li ĵetis sin en funebran ŝtiparon. En malespero, Dejaniro memmortigis sin per pendigo aŭ per glavo.